Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Σεπτέμβριος 2016 (Κλιμάκιο Β)

Ποινικό Δίκαιο

Ιστορικό

Η Α καλείται από την κατάκοιτη νονά της Ν να τη βοηθήσει στη σύνταξη και εκτέλεση ιδιόχειρης εντολής προς την τράπεζα της τελευταίας, με την οποία θα εξουσιοδοτείται η Α να ζητήσει τη μεταφορά 500 € από τον λογαριασμό της Ν σε λογαριασμό του προσωπικού γιατρού της Ν. Επειδή όμως η Α επιθυμεί να ταξιδέψει με τον φίλο της Β στο εξωτερικό, χωρίς κάποιος από τους δύο τους να διαθέτει τα απαιτούμενα για τον σκοπό αυτό χρήματα, παίρνει την απόφαση, με την παραίνεση και του Β, κατά τη σύνταξη της εντολής να δώσει στη νονά της όχι τον αριθμό του δικού της (της Ν) τραπεζικού λογαριασμού, αλλά εκείνον του Β, ώστε η μεταφορά των χρημάτων να γίνει στην πραγματικότητα σε αυτόν. Μάλιστα η Α προσθέτει στη συνέχεια ένα επιπλέον μηδενικό στο ποσό που αναγράφεται στην εντολή και συμφωνεί με την εξής πρόταση που της κάνει ο Β: «θα καταθέσω τα μεν 500 € στον λογαριασμό του γιατρού της Ν, τα δε υπόλοιπα 4.500 € θα σου τα παραδώσω, για να πληρώσεις τα έξοδα του ταξιδιού μας». Πράγματι, η Α εμφανίζεται στην τράπεζα και εκτελεί την «εντολή» της νονάς της, αντίθετα όμως προς όσα είχαν συμφωνηθεί με τον Β, αυτός εξαφανίζεται και αναλώνει το ήδη κατατεθειμένο στον τραπεζικό λογαριασμό του ποσό για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών του προς τους φίλους του Χ και Ψ, πράγμα άλλωστε που ευθύς εξαρχής είχε σχεδιάσει να πράξει και είχε μάλιστα ρητά υποσχεθεί σε αυτούς.

Ερωτάται

1. Πώς θα αξιολογηθούν ποινικά οι πράξεις των Α και Β;

Ποινική Δικονομία

Ιστορικό

Η Α, η οποία επιθυμεί να εκδικηθεί τους Β, Χ και Ψ, ενθυμείται ότι έναν χρόνο πριν ο Β είχε θέσει την υπογραφή της Ν σε έγγραφο, με το οποίο η Ν αναγνώριζε ότι οφείλει συνολικά 99.000 ευρώ στους Β, Χ, Ψ (33.000 ευρώ σε έκαστο), και μάλιστα είχε επιτύχει τη βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής της Ν από τον επιστήθιο φίλο του Φ, υπάλληλο ΚΕΠ. Αυτό το έγγραφο τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε και παρέμεινε στο συρτάρι της Α, η οποία το επέδειξε στη Ν. Η Ν, θορυβημένη, υποβάλλει αμέσως έγκληση κατά των Β, Χ, Ψ και Φ. Μετά τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης παραπέμπονται με κλητήριο θέσπισμα στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου οι μεν Β, Χ και Ψ για πλαστογραφία κατά συναυτουργία (άρθρο 216 παρ. 1 εδ. α’), ο δε Φ για ψευδή βεβαίωση (άρθρο 242 παρ. 1). Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο, στο οποίο παρέστη ως πολιτικώς ενάγουσα η Ν αιτούμενη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, καταδίκασε τους Β, Χ και Ψ ερήμην σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών και τον Φ, που ήταν παρών, σε ποινή φυλάκισης 14 μηνών. Άπαντες οι καταδικασθέντες άσκησαν νομίμως και εμπροθέσμως έφεση με μοναδικό λόγο την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. Στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων ο Φ υπέβαλε αίτημα αναβολής λόγω απουσίας του στο εξωτερικό, το οποίο απορρίφθηκε από το δικαστήριο, ενώ οι Β, Χ και Ψ υπέβαλαν διά του πληρεξουσίου συνηγόρου τους τις ακόλουθες ενστάσεις:

α) Ότι το επιδοθέν σε αυτούς κλητήριο θέσπισμα είναι άκυρο, διότι σε αυτό δεν αναγράφεται το άρθρο 216 παρ. 1 εδ. α’ ΠΚ.

β) Ότι παρανόμως παρέστη στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο η Ω, θυγατέρα της Ν, η οποία είχε στο μεταξύ αποβιώσει.

Ερωτάται

1. Είναι βάσιμες οι δύο ενστάσεις;

2. Τελικώς το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων αθώωσε τους Β, Χ και Ψ λόγω αμφιβολιών, στηριζόμενο σε γνωμάτευση γραφολόγου, σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί να αποκλεισθεί ότι η υπογραφή στο επίδικο έγγραφο προέρχεται πράγματι από τη Ν, και απέρριψε την έφεση του Φ ως ανυποστήρικτη. Ορθώς απορρίφθηκε η έφεση του Φ ως ανυποστήρικτη παρά την αθώωση των Β, Χ και Ψ;

3. Ο Φ ασκεί αναίρεση κατά της απόφασης με την οποία απορρίφθηκε η έφεσή του ως ανυποστήρικτη, για αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος αναβολής, με επίδοση δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την επομένη της καθαρογραφής της αποφάσεως. Είναι παραδεκτή η αναίρεση του Φ;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.