Πνευματική Ιδιοκτησία

Το μάθημα της πνευματικής ιδιοκτησίας δεν έχει κατ’ ουσίαν ανάγκη διαφημίσεως. Πέρα από τα αυτονόητα σε κάθε επιστημονικό και δη νομικό κλάδο ωφελήματά του (π.χ. αύξηση της ικανότητας επιχειρηματολογίας, αξιολόγηση νομοθεσίας και νομολογίας κ.τ.τ.), το εν λόγω μάθημα αποτελεί μοναδικό επιστημονικό εφόδιο για τον νομικό της πράξης (δικαστή, δικηγόρο, σύμβουλο). Ειδικότερα, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές/φοιτήτριες θα είναι σε θέση: Α. Να κατανοήσουν τις συνηθέστερες σύγχρονες βιοτικές σχέσεις και φαινόμενα, όπως είναι (τελείως ενδεικτικώς) τα ακόλουθα:

• Η κατασκευή και οι συμβάσεις εγκατάστασης προγραμμάτων Η/Υ

• Οι βάσεις δεδομένων,

• Οι δραστηριότητες τηλε- ή ραδιοσταθμών

• Οι επιστημονικές εργασίες, πολλώ δε μάλλον τα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά έργα

• Το internet, το uploading, downloading, η πειρατεία, αλλά και η κατοχύρωση της ελεύθερης έκφρασης Β. Να αξιοποιήσουν τη γνώση των θεσμών της πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων στον επαγγελματικό στίβο, καθώς η γνώση αυτή αποτελεί ανυπέρθετο όρο για την ανάμιξη με την ακόλουθη (τελείως ενδεικτικώς παρατιθέμενη) δικηγορική και δικαστηριακή ύλη:

• Την λεγόμενη IP δικηγορία, ήτοι την αναφερόμενη σε υποθέσεις διανοητικής ιδιοκτησίας (συνθέματος της πνευματικής και της βιομηχανικής). Είναι όντως αδύνατο να αντιληφθεί κανείς πότε το διανόημα αξίζει την περιορισμένη μόνον προστασία (θεσμών) της βιομηχανικής ιδιοκτησίας, όταν δεν γνωρίζει πότε και γιατί θα δικαιούνταν την προστασία του ως πνευματικού έργου με το ευρύτατο («καθολικό») δικαίωμα της πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτό το είδος της δικηγορίας ευρίσκεται σε ανεπάρκεια στην Ελλάδα, ακόμη και σήμερα, σε εποχή ακραίου δικηγορικού πληθωρισμού, είναι δε τόσο πολύτιμο, ώστε στην ελληνική αγορά δραστηριοποιούνται με επιτυχία πολλοί ξένοι « ΙΡ-δικηγόροι».

• Συμβουλευτική και δικαστηριακή δικηγορική υποστήριξη (ενδεικτικώς) ❖ Εκδοτικών επιχειρήσεων ❖ Μουσείων ❖ Παραγωγών οπτικοακουστικού περιεχομένου ❖ Παραγωγών ήχου ❖ Οργανισμών συλλογικής διαχείρισης ❖ Ωδείων ❖ Θεάτρων ❖ Γκαλερί ❖ μελετητών αρχιτεκτόνων ❖ επιχειρήσεων πληροφορικής

❖ επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν software ❖ αθλητικών νομικών προσώπων ως προς τα δικαιώματα μεταδόσεως των αγώνων τους ❖ πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων κλπ. ιδρυμάτων πολιτιστικής κληρονομιάς Γ. Πέραν των παραπάνω (Α-Β) καθαρώς πρακτικών εφοδίων, κατά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος του δικαίου της πνευματικής ιδιοκτησίας αναμένεται ότι οι φοιτητές θα έχουν αναπτύξει την επιστημονική τους ολοκλήρωση στα ακόλουθα ενδεικτικώς πεδία:

• Κατανόηση σχέσεων Δικαίου και Τέχνης

• Αντιμετώπιση νέων μορφών Τέχνης, όπως η Art Performance

• Διάκριση μεταξύ ελευθερίας της έκφρασης, ιδιοκτησίας επί του διανοήματος και προσωπικότητας

• Εθνική πολιτιστική κληρονομιά

• Σχέσεων εθνικού και ενωσιακού δικαίου, αφού το πεδίο της πνευματικής ιδιοκτησίας είναι πιθανότατα το πυκνότερα νομοθετημένο από την ΕΕ και νομολογημένο από το ΔΕΕ μετά το δίκαιο του ανταγωνισμού.