Θέμα
Ο Α και Β αποφασίζουν να διαπράξουν μια κλοπή σε βάρος του Γ ως εξής: Ο μεν Α θα εισέλθει στον κήπο της κατοικίας του Γ και, αφού αδρανοποιήσει δύο σκυλιά φύλακες με δηλητηριασμένη τροφή, θα εισέλθει στο οίκημα και θα αφαιρέσει χρηματικό ποσό 150.000 ευρώ από το χρηματοκιβώτιο του Γ, ο δε Β θα “φυλάει τσίλιες” καθ’ όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης της κλοπής. Έτσι, ο Α εισέρχεται στον κήπο του Γ σε χρόνο που, όπως πιστεύει, ο τελευταίος απουσιάζει και πετά τη δηλητηριασμένη τροφή στα σκυλιά, ενώ ο Β περιμένει την ολοκλήρωση της κλοπής εκτός της περίφραξης. Ο Α έχει μαζί του και το πιστόλι του, ώστε σε περίπτωση που το δηλητήριο δεν ενεργήσει, να απωθήσει τα σκυλιά με αυτό (έχουν συμφωνήσει με τον Β ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα το χρησιμοποιήσει εναντίον ανθρώπου). Ωστόσο, γίνεται αντιληπτός από τον Γ, οποίος βρισκόταν στο σπίτι και με φωνές αποτρέπει τα σκυλιά του να αγγίξουν τη δηλητηριασμένη τροφή, ενώ συγχρόνως με το κυνηγετικό του όπλο πυροβολεί στον αέρα φωνάζοντας στους Α και Β “φύγετε αμέσως!”. Τότε ο Β απευθυνόμενος στον Α του φωνάζει: “ρίξε στα σκυλιά με το πιστόλι!” Πράγματι ο Α ανασύρει το πιστόλι του, το στρέφει κατά των σκυλιών και απαιτεί από τον Γ να πετάξει το όπλο απειλώντας τον ότι διαφορετικά θα σκοτώσει τα σκυλιά. Συγχρόνως, λέγει στον Β να εισέλθει στην κατοικία και να αφαιρέσει εκείνος τα χρήματα από το χρηματοκιβώτιο, πράγμα που ο Β πράττει. Ο Γ που δεν θέλει να πάθουν τίποτε τα σκυλιά, πετά το όπλο και δεν αντιδρά στην αφαίρεση των χρημάτων του από τον Β.
Πώς ευθύνονται οι Α και Β;
Την επόμενη ημέρα οι Α και Β εισέρχονται στην κατοικία του Δ και αφαιρούν από κοινού ένα ρολόι αξίας 6.000 ευρώ, τιμαλφή αξίας 15.000 ευρώ και μετρητά ύψους 10.000 ευρώ. Οι Α και Β μετά τη διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης παραπέμπονται στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημ/κείου για κατά συναυτουργία κλοπή αντικειμένων ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας (άρθρο 372 παρ. 1 εδ. β΄ ΠΚ). Ενώπιον του Τριμελούς Πλημ/κείου ο Α εκπροσωπείται από τον πληρεξούσιο δικηγόρου του Ε, ενώ ο Β δεν εμφανίζεται και δικάζεται ερήμην. Οι Α και Β καταδικάζονται από το Τριμελές Πλημ/κείο σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών για κλοπή ρολογιού, των τιμαλφών και (όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία) μετρητών 20.000 και όχι 10.000 ευρώ, που ανέφερε το κλητήριο θέσπισμα.
Ερώτημα 1: Είναι ορθή η καταδίκη των Α και Β για το ποσό των 20.000 ευρώ; Τι θα ίσχυε, αν προκύψει ότι τα μετρητά που αφαιρέθηκαν ήταν 100.000 ευρώ;
Ο Α ασκεί δια του παραστάντος συνηγόρου του Ε αυθημερόν έφεση. Κατά τη συζήτηση της έφεσης του Α ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/μάτων η υπόθεση αναβάλλεται κατόπιν σχετικού αιτήματος του Α λόγω κωλύματος του συνηγόρου του Ε. Στην μετ’ αναβολή δικάσιμο εμφανίζεται ο Ε, ο οποίος ζητεί αναβολή λόγω ασθενείας Α. Το Τριμελές Εφετείο απορρίπτει το αίτημα αναβολής και ακολούθως και την έφεση του Α ως ανυποστήρικτη.
Ερώτημα 2: Ορθώς απορρίφθηκε η έφεση του Α ως ανυποστήρικτη;
Ο Α ασκεί αναίρεση κατά της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου με επίδοση δήλωσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 5 ημέρες μετά την καθαρογραφή της επικαλούμενος απόλυτη ακυρότητα λόγω του ότι ένα μέλος της σύνθεσης του Τριμελούς Εφετείου συμμετείχε στη σύνθεση του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου.
Ερώτημα 3: Τι θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος;
Ο Β συλλαμβάνεται σε εκτέλεση της πρωτόδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου τρία χρόνια μετά την έκδοσή της και ασκεί την ίδια μέρα έφεση επικαλούμενος για τη δικαιολόγηση του εκπρόθεσμου ότι η πρωτόδικη απόφαση επιδόθηκε σε αυτόν με θυροκόλληση στη διεύθυνση που αυτός είχε δηλώσει κατά την προκαταρκτική εξέταση, από την οποία όμως είχε μετοικήσει κατά το χρόνο της επίδοσης, χωρίς να επιδοθεί και στον διορισθέντα κατά την προκαταρκτική εξέταση πληρεξούσιο δικηγόρου του Ζ. Το Τριμελές Εφετείο απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη με το σκεπτικό ότι στην έκθεση εφέσεως δεν προβάλλεται κανένας λόγος ανωτέρας βίας.
Ερώτημα 4: Ορθώς απορρίφθηκε η έφεση του Β ως εκπρόθεσμη;