Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Ιούνιος 2018 (Κλιμάκιο Α)

Θέματα

Ιστορικό

Ο Α είναι έμπορος μηχανημάτων για μεγάλα τεχνικά έργα. Ο Β, τεχνικός διευθυντής της τεχνικής εταιρείας Ε και στενός συγγενής του Α, επιθυμεί να προωθήσει τις πωλήσεις της επιχειρήσεως του Α και γι’ αυτό αποφασίζει να πείσει τους αρμοδίους της Ε να αγοράσει η εταιρεία ένα από τα μηχανήματα του Α. Όμως, τα μηχανήματα αυτά είναι παντελώς ακατάλληλα για το είδος των έργων τα οποία εκτελεί η Ε, πράγμα το οποίο γνωρίζει ο Β. Ο Β προσφεύγει τότε στη βοήθεια του Γ και ζητά από αυτόν να καταρτίσει μια τεχνική μελέτη (ψευδή κατά περιεχόμενο), με την οποία θα βεβαιώνεται η καταλληλότητα των μηχανημάτων του Α για τις εργασίες της Ε. Ο Γ συντάσσει τη μελέτη αυτή σε χαρτί που φέρει τον λογότυπο της έγκυρης εταιρείας πιστοποιήσεων Π και υπογράφει αυτή με το όνομά του και δίπλα από αυτό προσθέτει την ιδιότητα του μηχανολόγου – επιστημονικού υπευθύνου της Π (ιδιότητα την οποία δεν διαθέτει). Στη συνέχεια ο Β παρουσιάζει τη μελέτη αυτή στον Δ, διευθύνοντα σύμβουλο της Ε, και παραπλανά αυτόν για την καταλληλότητα των μηχανημάτων του Α και για την ανάγκη να προμηθευτεί αυτά η Ε. Κατόπιν αυτού, ο Δ εισηγείται προς τα μέλη του Δ.Σ. της Ε να αγοράσουν ένα μηχάνημα το οποίο πωλεί ο Α στην αγοραία αξία αυτού (130.000 ευρώ), αναφέροντας προς αυτά (με καλή πίστη) ότι πρόκειται για μηχάνημα απολύτως απαραίτητο για τις εργασίες της Ε. Τα μέλη του Δ.Σ., ακολουθώντας την εισήγηση αυτή, εγκρίνουν την αγορά του μηχανήματος. Όταν εκ των υστέρων αποκαλύπτεται ότι το μηχάνημα ήταν ακατάλληλο για να εκτελέσει τις εργασίες της, ο Δ αναγγέλλει στον Β ότι η εταιρεία θα κινηθεί δικαστικώς εναντίον του και θα διεκδικήσει αποζημίωση. Ο Β του απαντά ότι, αν η εταιρεία το πράξει αυτό, τότε ο ίδιος θα την καταγγείλει για (υπαρκτές) φορολογικές παραβάσεις και έτσι η Ε θα αναγκαστεί να πληρώσει υψηλά φορολογικά πρόστιμα. Παρά ταύτα, ο Δ δεν κάμπτεται και η Ε καταγγέλλει τους Β και Γ στις αρχές, οι οποίοι παραπέμπονται στο ακροατήριο, καταδικάζονται σε πρώτο βαθμό και ασκούν έφεση. Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο Β ισχυρίζεται ότι το μηχάνημα του Α ήταν πλήρως κατάλληλο για τις εργασίες της Ε. Το δικαστήριο όμως καταδικάζει τους Β και Γ, επικαλούμενο στην απόφασή του σχετική έκθεση πραγματογνωμοσύνης διεξαχθείσης κατά το στάδιο της ανακρίσεως, από την οποία προκύπτει η ακαταλληλότητα. Την απόφαση αυτή προσβάλλει ενώπιον του Αρείου Πάγου με αναίρεση μόνο ο Β, επικαλούμενος τους ακόλουθους λόγους: α) ότι δεν του είχε γνωστοποιηθεί ο ορισμός και το όνομα του πραγματογνώμονα στο στάδιο της ανακρίσεως και β) ότι η έκθεση της πραγματογνωμοσύνης δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο.

Ερωτάται

1. Ποινική ευθύνη των Β και Γ.

2. Τι θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.