Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Ιούνιος 2012 (Κλιμάκιο Α)

Σημείωση: Στην πηγή (nomowiki.gr) το θέμα αυτό δημοσιεύθηκε μαζί με τα θέματα «Φεβρουάριος 2012» του ίδιου μαθήματος.

Θέματα

Ιστορικό

Ο Α αγοράζει από τον Β ένα ακίνητο και συμφωνούν ότι ένα μέρος του τιμήματος, ύψους 130.000 ευρώ, θα πιστωθεί και θα καταβληθεί μετά από ένα έτος. Κατά την υπογραφή του συμβολαίου ο Α παρεμβάλλει μεταξύ των φύλλων τα οποία υπογράφει ο Β μια απόδειξη είσπραξης του πιστωθέντος τιμήματος, την οποία επίσης υπογράφει χωρίς να τη διαβάσει ο Β, αγνοώντας το περιεχόμενό της και υπολαμβάνοντας ότι υπογράφει φύλλο του συμβολαίου. Όταν μετά από ένα έτος το πιστωθέν τίμημα δεν πληρώνεται, ο Β εγείρει αγωγή κατά του Α ζητώντας την καταβολή του ποσού των 130.000 ευρώ, πλην όμως ο Α προσκομίζει στο δικαστήριο την απόδειξη την οποία εν αγνοία του είχε υπογράψει ο Β και προβάλλει ένσταση εξόφλησης, η οποία γίνεται δεκτή από το δικαστήριο, απορριπτόμενης της αγωγής. Τότε ο Β εξοργίζεται με τη συμπεριφορά του Α, εισέρχεται στην οικία του τελευταίου, επιτίθεται κατά του Α και τον χτυπά με γροθιές πολύ δυνατά με σκοπό να κάμψει την αντίστασή του και να τον αφήσει παράλυτο, για να του αφαιρέσει ζωγραφικό πίνακα αξίας 130.000 ευρώ. Πράγματι ο Α μένει παράλυτος, ο δε Β παίρνει τον πίνακα και αποχωρεί.

Κατά του Β ασκείται ποινική δίωξη και μετά την περάτωση της κύριας ανάκρισης η δικογραφία διαβιβάζεται στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών, ο οποίος με πρότασή του την εισάγει στο συμβούλιο πλημμελειοδικών. Το συμβούλιο με βούλευμά του παραπέμπει τον Β στο ακροατήριο. Ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δηλώνει ο Α παράσταση πολιτικής αγωγής για 44 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης από την πράξη του Β, ο δε Β προσφέρει αμέσως στον Α το ποσό αυτό και, επειδή ο τελευταίος αρνείται να το παραλάβει, προβαίνει ο Β σε δημόσια κατάθεσή του στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και στη συνέχεια υποβάλλει ένσταση αποβολής της πολιτικής αγωγής. Τελικά ο Β καταδικάζεται και ασκεί έφεση 12 ημέρες μετά τη δημοσίευση της απόφασης. Η έφεση απορρίπτεται από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη). Κατά της αποφάσεως αυτής ο Β ασκεί αναίρεση, με δήλωση την οποία επιδίδει στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με την οποία επικαλείται ότι εσφαλμένως απερρίφθη η έφεση ως εκπρόθεσμη, αφού η δέκατη και η ενδέκατη ημέρα από τη δημοσίευση της πρωτόδικης απόφασης ήσαν αργίες.

Ερωτάται

1. Ποινική ευθύνη των Α και Β ή όχι και γιατί;

2. Είναι σύννομη η ενέργεια του εισαγγελέως και του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών;

3. Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο επί της ενστάσεως για την αποβολή της πολιτικής αγωγής;

4. Τι θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος επί της αναιρέσεως;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.