Θεωρητικά Ερωτήματα
- Κανόνες λειτουργίας συλλογικών διοικητικών οργάνων (συγκρότηση-σύνθεση-απαρτία- πλειοψηφία)
- Η αρχή της αποκλειστικότητας και δεσμευτικότητας της κατανομής των διοικητικών αρμοδιοτήτων
Πρακτικό 1
Με απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων αφαιρείται από τον Α το πτυχίο του εργολάβου δημοσίων έργων, διότι σε μειοδοτικό διαγωνισμό που συμμετείχε υπέβαλε προσφορά με ιδιαίτερα χαμηλές εκπτώσεις και με αποκλειστικό σκοπό να γίνει δεκτή ως πιο εύλογη η προσφορά του X που έλαβε επίσης μέρος στον ίδιο διαγωνισμό και με τον οποίο ο Α είχε προσυνεννοηθεί. Στις περιπτώσεις αυτές ο νόμος επιτάσσει την επιβολή διοικητικής ποινής, με αυστηρότερη μεταξύ των προβλεπόμενων ποινών την αφαίρεση του πτυχίου του εργολάβου δημοσίων έργων. Ο Α ζητεί την ακύρωση της υπουργικής απόφασης αφαίρεσης του πτυχίου του ισχυριζόμενος: α) ότι αυτή αντίκειται στην αρχή της ισότητας, δοθέντος ότι κατά το παρελθόν σε τέτοιες παρόμοιες περιπτώσεις (τις οποίες κατονομάζει) δεν είχε επιβληθεί καμία ποινή από τον Υπουργό και β) ότι πάντως ο Υπουργός προέβη στην αφαίρεση του πτυχίου του (και όχι σε κάποια ηπιότερη από τις προβλεπόμενες διοικητικές ποινές) με απώτερο σκοπό να αποκλειστεί (στη συνέχεια) ο Α, ως στερούμενος πλέον πτυχίου, από μεταγενέστερο διαγωνισμό προς ανάθεση μεγάλου δημόσιου έργου, επειδή στο μεταγενέστερο αυτό διαγωνισμό επρόκειτο να λάβει και έλαβε ήδη μέρος η εταιρεία Ε, κύριος μέτοχος της οποίας είναι ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
Ερωτάται: Είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί του Α;
Πρακτικό 2
Ο Α που διορίστηκε προ πολλών ετών στο (τότε) Υπουργείο Δημοσίων Έργων «ως έχων τα νόμιμα προσόντα», μεταξύ των οποίων και το πτυχίο πολιτικού μηχανικού, προάγεται σε διευθυντή του νυν Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Από της προαγωγής του μετέχει αυτοδικαίως στην τετραμελή επιτροπή Ε, που είναι αρμόδια να γνωμοδοτεί επί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων Μετά από την προβλεπόμενη «σύμφωνη» γνωμοδότηση της επιτροπής Ε, την οποία υιοθετεί πλήρως ο αρμόδιος Υπουργός παραπέμποντας στο σκεπτικό της, ο τελευταίος εκδίδει απόφαση απαλλοτρίωσης του κτήματος Κ που ανήκει στον Β. Τότε αποκαλύπτεται ότι το πτυχίο που είχε υποβάλει ο Α για να διοριστεί στο Υπουργείο ήταν πλαστό. Κατόπιν αυτού ο Β προσβάλλει την υπουργική απόφαση κήρυξης της απαλλοτρίωσης ισχυριζόμενος; α) ότι αυτή είναι ανυπόστατη, διότι εκδόθηκε με σύμφωνη γνώμη της επιτροπής Ε, της οποίας είναι μέλος ο Α, β) σε διαφορετική περίπτωση, ότι αυτή είναι άκυρη, διότι (λόγω της συμμετοχής του Α) άκυρη είναι και η γνωμοδότηση της επιτροπής Ε, γ) άλλως, ότι αυτή είναι άκυρη λόγω μη νόμιμης σύνθεσης της επιτροπής Ε, αφού το σύνολο των μελών της ορίζεται σε αριθμό άρτιο (4) και όχι περιττό, και δ) ότι είναι άκυρη, διότι προχώρησε στην αναγκαστική απαλλοτρίωση του κτήματός του, ενώ στη συγκεκριμένη περίπτωση (όπως αποδεικνύεται) το δημόσιο συμφέρον μπορούσε γα εξυπηρετηθεί πλήρως με παρακείμενο ακίνητο του Δημοσίου, που παραμένει αχρησιμοποίητο
Ερωτάται: Είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί του Β;
Να απαντηθεί το ένα από τα δύο θεωρητικά ερωτήματα και το ένα από τα δύο πρακτικά ζητήματα.
Το θεωρητικό ερώτημα βαθμολογείται με άριστα το 4 και το πρακτικό ζήτημα με άριστα το 6.