Γενικό Διοικητικό Δίκαιο – Ιούνιος 2011 (Κλιμ. Α-Κ)

Θεωρία 1

Η αίρεση και ο όρος ως πρόσθετοι ορισμοί σε διοικητική πράξη. Ομοιότητες και διαφορές.

Θεωρία 2

Έννοια διοικητικών συμβάσεων. Κριτήρια διάκρισης από τις ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις της δημόσιας διοίκησης.

Πρακτικό 1

Σύμφωνα με το Νόμο ”Ν”, η άδεια για την ανέγερση οικοδομής χορηγείται απο τον οικείο περιφερειάρχη, ύστερα απο γνώμη της επιτροπής πολεοδομίας και περιβάλλοντος που εδρεύει σε κάθε περιφέρεια.

Με αίτηση που υποβάλει στην περιφέρεια Ηπείρου στις 20-1-2011 ο Α ζητά τη χορήγηση άδειας προκειμένου να ανεγείρει σε οικόπεδο ιδιοκτησίας του που βρίσκεται έξω απο την Πρέβεζα μια βιομηχανική μονάδα, για την οποία είχε ήδη λάβει άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας. Η αίτηση του Α διαβιβάζεται στις 3-2-2011 στην επιτροπή πολεοδομίας και περιβάλλοντος της περιφέρειας ηπείρου, προκειμένου αυτή να γνωμοδοτήσει. Εντούτοις, ο Διευθυντής πολεοδομίας και περιβάλλοντος της περιφέρειας ηπείρου με πράξη που εκδίδεται ”με εντολή περιφερειάρχη” χορηγεί την άδεια οικοδομής στον Α στις 2-4-2011,χωρίς να αναμείνει τη γνωμοδότηση της επιτροπής. Τελικά η επιτροπή γνωμοδοτεί στις 19-4-2011 αρνητικά, δεδομένου οτι η ανέγερση της σχεδιαζόμενης απο τον Α βιομηχανικής μονάδας πιθανότατα να έχει δυσμενείς συνέπειες στο παρακείμενο φυσικό περιβάλλον.
Με πράξη του με ημερομηνία 20-5-2011,ο περιφερειάρχης ηπείρου ανακαλεί την άδεια οικοδομής του Α με την αιτιολογία οτι είναι παράνομη,δεδομένου ότι:

α) Αυτή εκδόθηκε χωρίς να υπάρξει η προηγούμενη γνωμοδότηση της επιτροπής

β) Η άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας βιομηχανικής μονάδας,την οποία είχε λάβει ο Α και αποτελεί προϋπόθεση για τη χορήγηση και της άδειας οικοδομής,είναι παράνομη.

γ) Η άδεια οικοδομής αντιβαίνει σε εγκύκλιο του υπουργού περιβάλλοντος,σύμφωνα με την οποία τα αρμόδια όργανα θα πρέπει να μεριμνούν για την πιστή τήρηση των διατάξεων που αποσκοπούν στην προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, με σκοπό τη διαφύλαξη της αειφορίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Η ως άνω πράξη του περιφερειάρχη κοινοποιείται στον Α στις 25-5-2011,ο οποίος στις 2-6-2011 καταθέτει προσφυγή ενώπιον του υπουργού με αίτημα την ανάκλησή της.

Ερωτάται:

  1. Η πράξη του περιφερειάρχη ηπείρου είναι νόμιμη;
  2. Τι θα αποφασίσει ο υπουργός επί της προσφυγής του Α;

Πρακτικό 2

Αστυνομική δύναμη, προκειμένου να διαλύσει συγκέντρωση αγανακτισμένων πολιτών που διαμαρτύρονταν εναντίον της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, χρησιμοποίησε αδιακρίτως δακρυγόνα, τα οποία έπεσαν στο χώρο της συγκέντρωσης και σε γειτονικούς δρόμους που δεν βρίσκονταν διαδηλωτές. Επακολούθησε συμπλοκή με τους διαδηλωτές κατα την οποία ξυλοκοπήθηκε απο αστυνομικό και ο τυχαία παρευρισκόμενος Α ενώ απο τα δακρυγόνα καταστράφηκαν οι βιτρίνες 2 παρακείμενων καταστημάτων, των Β και Γ.Οι ζημιωθέντες ζητούν αποζημίωση απο το Δημόσιο και τα υπαίτια αστυνομικά όργανα τόσο για τη θετική ζημία που υπέστησαν, δηλαδή τα έξοδα, στα οποία υποβλήθηκαν για νοσήλια αφενός και τοποθέτηση νέας βιτρίνας και αγορά νέων εμπορευμάτων αφετέρου, όσο και για το μισθό και τα κέρδη που απώλεσαν, είτε εξαιτίας της παραμονής τους στο νοσοκομείο, είτε εξαιτίας της μη λειτουργίας των καταστημάτων τους για ορισμένο χρονικό διάστημα.

Το Δημόσιο αρνείται να καταβάλει αποζημίωση ισχυριζόμενο ότι: α) Η ρίψη δακρυγόνων, οι ξυλοδαρμοί και οι καταστροφές των βιτρίνων, δεν αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, β) Δεν υπάρχει παράνομη πράξη ή παράλειψη, γ) Οι διατάξεις που εφαρμόστηκαν κατα την ενάσκηση σωματικής βίας εναντίον διαδηλωτών και τη ρίψη δακρυγόνων υπηρετούν αποκλειστικά και μόνο το δημόσιο συμφέρον, δ) Σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία η αστυνομία έχει τη διακριτική ευχέρεια να χρησιμοποιήσει σωματική ή άλλη βία και κάθε άλλο πρόσφορο μέσο για να διαφυλαχθεί η δημόσια τάξη.

Οι αστυνομικοί απο την άλλη ισχυρίζονται οτι ενήργησαν κατόπιν εντολών απο ανώτερους και οτι εν πασει περιπτώσει ευθύνεται μόνο το δημόσιο και όχι εκείνοι προσωπικά,ακόμα και απέναντι στο δημόσιο αν τελικά καταδικαστεί το τελευταίο σε αποζημίωση των θυμάτων Α,Β και Γ.

Ερωτάται:

Ποιά είναι η γνώμη σας για τη βασιμότητα:

  1. Των αξιώσεων αποζημιώσεως των ζημιωθέντων (Α,Β και Γ) απέναντι στο δημόσιο και τους υπαίτιους αστυνομικούς,
  2. Των ισχυρισμών του Δημοσίου και των αστυνομικών,
  3. Των ισχυρισμών των αστυνομικών απέναντι στο δημόσιο.

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ 2 ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ 2 ΠΡΑΚΤΙΚΑ.

Συνημμένα Αρχεία
Αρχεία
Online Τοποθεσίες

Πρώτη ανάρτηση στο nomowiki.gr στις 25 Mar 2023.

This is a Ponder Original.

Υποβολή απάντησης

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *