Το μάθημα αυτό είναι ελεύθερης επιλογής και εντάσσεται στο πέμπτο εξάμηνο σπουδών. Εξετάζεται με απαλλακτική εργασία ή προφορικά, και οι παραδόσεις είναι δύο ώρες την εβδομάδα. Διδάσκοντες είναι ο κ. Παπασπύρου και η κ. Αντωνίου, οι οποίοι παραδίδουν ξεχωριστά, ενώ τον τελευταίο μήνα παραδόσεων αναλαμβάνει ο κ. Βουτσάκης. Η θεματική του μαθήματος είναι παραπλήσια της Φιλοσοφίας του Δικαίου, μπορεί να θεωρηθεί σαν μία επέκταση και εμβάθυνση στην ύλη του μαθήματος αυτού. Ο κ. Παπασπύρου αναπτύσσει τη σύγχρονη θεωρία περί δικαιωμάτων και συνταγματικής ερμηνείας. Η κ. Αντωνίου κάθε χρονιά επιλέγει σημαντικούς στοχαστές, όπως τον Βέμπερ, την Χάνα Άρεντ κ.α. και παρουσιάζει το έργο τους. Ο κ. Βουτσάκης στο τέλος αναπτύσσει τον αντίλογο στον Φιλελευθερισμό, και γίνεται συζήτηση.
Οι εργασίες είναι δύο ειδών, σχολιασμός δικαστικής αποφάσεως στον κ. Παπασπύρου (το 2020 δόθηκε η απόφαση του ΕΔΔΑ για την απαγόρευση του νικάμπ), σχολιασμός ενός φιλοσοφικού-πολιτικού έργου στην κ. Αντωνίου (το 2020 δόθηκε το “Για ένα Σύνταγμα της Ευρώπης” του Χάμπερμας, το 2019 η “Φαινομενολογία του Πνεύματος” του Χέγκελ). Οι εργασίες έχουν ανώτατο όριο τις 10 σελίδες και γίνονται σε μορφή δοκιμίου, δηλαδή με ανάλυση των θεμάτων και αξιολόγηση εκ μέρους του γράφοντος, όχι σε ερευνητική μορφή, για αυτό δεν είναι θεμιτό να προστεθεί βιβλιογραφία και παραπομπές. Με άλλα λόγια, είναι μία εργασία που δεν απαιτεί καθόλου κόπο, για όποιον έχει ήδη μία εξοικείωση με τα θέματα του μαθήματος. Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί και από τη δυσκολία του θέματος, ενώ για την εργασία του κ. Παπασπύρου απαιτείται να έχει παρακολουθήσει κανείς την παράδοση στην οποία εξηγεί πώς προσεγγίζουμε την απόφαση. Για την προφορική εξέταση, πρέπει να έχει παρακολουθήσει κανείς για να διαβάσει τις σημειώσεις του. Υψηλοί βαθμοί, τουλάχιστον στις εργασίες, δίνονται γενναιόδωρα. Αξίζει το μάθημα, καθώς δεν απαιτεί ιδιαίτερο κόπο και συνιστάται σε όποιον ενδιαφέρεται για τον πολιτικό και φιλοσοφικό στοχασμό και θέλει να δει την αλληλεπίδρασή του με τη Νομική.