Πολιτική Δικονομία ΙΙ – Ιούλιος 2012

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α άσκησε κατά του Β διεκδικητική αγωγή στο ΠολΠρωτΑθ. Δικάσιμος για τη συζήτηση της αγωγής ορίσθηκε η 10η Οκτωβρίου 2011. Η αγωγή με την κλήση προς συζήτηση επιδόθηκε στον Β την 7η Σεπτεμβρίου 2011. Στη συζήτηση δεν παρέστη ο Β και το δικαστήριο εξέδωσε οριστική απόφαση ερήμην, με την οποία έκανε δεκτή την αγωγή του Α. Ο Α επέδωσε την απόφαση στον Β την 27η Απριλίου 2012. Ο Β άσκησε έφεση κατά της απόφασης αυτής την 28η Μαΐου 2012, επικαλούμενος ότι η προσβαλλομένη δεν έλαβε υπόψη τη μη εμπρόθεσμη κλήση του προς συζήτηση και ότι αυτός ήταν κύριος του επίδικου ακινήτου από έκτακτη χρησικτησία.

Ερωτάται

α) Είναι παραδεκτή η έφεση του Β;

β) Είναι νόμιμος ο πρώτος λόγος έφεσης στη συγκεκριμένη περίπτωση;

γ) Είναι παραδεκτός ο δεύτερος λόγος έφεσης;

δ) Ποια προθεσμία κατάθεσης των προτάσεών τους πρέπει να τηρήσουν οι διάδικοι στο Εφετείο;

Θέμα 2

Ιστορικό

Ο Α, έχοντας εξασφαλίσει εκτελεστό τίτλο για την ικανοποίηση χρηματικής απαίτησης ύψους 10.000 ευρώ και αφού τήρησε τη νόμιμη προδικασία, προέβη σε κατάσχεση της εταιρικής μερίδας του Β στην ετερόρρυθμη εταιρεία Φ Ε.Ε., εκτιμώμενης αξίας 500.000 ευρώ, επιδίδοντας κατασχετήριο έγγραφο στον ομόρρυθμο εταίρο Φ, που βρέθηκε στο γραφείο της εταιρείας, και την επομένη ημέρα στην ανήλικη κόρη του Β στην οικία του. Ο Φ, ως νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας, άσκησε ανακοπή κατά της κατάσχεσης, προβάλλοντας ότι η κατάσχεση ήταν άκυρη, αφού α) η απαίτηση του Α είχε εξοφληθεί μετά την έκδοση του εκτελεστού τίτλου, β) η μερίδα του Β στην Ε.Ε. ήταν ακατάσχετη, γ) η αξία της μερίδας ήταν πολλαπλάσια της απαίτησης του Α και δ) δεν είχε γίνει νόμιμη επίδοση του κατασχετηρίου στον Β.

Ερωτάται

α) Είναι παραδεκτοί και νόμω βάσιμοι οι λόγοι ανακοπής της Φ Ε.Ε.;

β) Εάν ο οφειλέτης Β ασκήσει ανακοπή με τους ίδιους λόγους, θα είναι παραδεκτοί και βάσιμοι οι λόγοι αυτοί;

γ) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο τελικά, μετά τον έλεγχο και του ουσία βασίμου των λόγων της ανακοπής του Β, επ’ αυτής;

Θέμα 3

Ιστορικό

Με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία δημοσιεύθηκε στις 20.4.2012, έγινε δεκτή αναγνωριστική αγωγή του Α κατά του Β και καταδικάστηκε ο τελευταίος να καταβάλει στον πρώτο το ποσό των 150.000 ευρώ ως αποζημίωση από αδικοπραξία. Στις 30.4.2012 ο Β άσκησε αναίρεση κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, επικαλούμενος εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων. Στις 10.5.2012 ο Α, επί τη βάσει αντιγράφου εξ απογράφου της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, επέδωσε επιταγή προς εκτέλεση στον Β και στις 20.5.2012 επέβαλε νόμιμα κατάσχεση επί ακινήτου του Β που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη. Στις 7.6.2012 ο Β ασκεί ανακοπή κατά της κατασχέσεως, επικαλούμενος ως λόγους ακυρότητας αυτής (i) την παράτυπη και ως εκ τούτου άκυρη επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση, (ii) την ύπαρξη συντρέχοντος πταίσματος του Α, που καθιστά επιβεβλημένη τη μείωση της αδικοπρακτικής αξιώσεώς του σε ποσοστό 50% (ΑΚ 300), (iii) την άσκηση και εκκρεμοδικία της ως άνω αναιρέσεως κατά τον χρόνο επιβολής της κατασχέσεως και (iv) την ύπαρξη κυριότητας τρίτου (του Γ) στο κατασχεθέν ακίνητο.

Ερωτάται

α) Ασκείται παραδεκτά η αναίρεση του Β;

β) Ανεξαρτήτως της απαντήσεως ως προς το πρώτο ερώτημα:

α) Σε ποιον λόγο αναιρέσεως αναφέρεται ο Β;

β) Υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως που θα μπορούσε παραδεκτά και νόμιμα να προταθεί ενόψει των παραδοχών της πρωτοβάθμιας αποφάσεως;

γ) Είναι νόμιμοι και παραδεκτοί οι λόγοι της ανακοπής του Β;

γ) Υπάρχει άλλος λόγος ανακοπής που θα μπορούσε παραδεκτά και νόμιμα να προταθεί από τον Β;

δ) Εντός ποιας προθεσμίας πρέπει να ασκηθούν τυχόν πρόσθετοι λόγοι ανακοπής από τον Β;

Απαντήσεις

Οι παρακάτω απαντήσεις δημοσιεύθηκαν μαζί με τα θέματα στην πηγή.

Ενδεικτικές απαντήσεις των διδασκόντων

Θέμα 1

α) Είναι παραδεκτή η έφεση, καθ’ υπέρβαση της ανακοπής ερημοδικίας, 513 Ι β2, 528, και εμπρόθεσμη, 518 Ι.

β) Σύμφωνα με τα 228/271 έπρεπε απαράδεκτο συζήτησης, όμως ο λόγος νόμιμος με 501, άρα και με 528.

γ) Ναι, λόγω 528, άλλως θα ήταν απαράδεκτος βάσει 527.

δ) 20 ημέρες, 237 Ι και 524.2 νέο ή 528 παλαιό.

Θέμα 2

α) 987· απαράδεκτοι οι λόγοι α, β, γ, παραδεκτός ο δ και νόμω βάσιμος, 128.1.

β) Παραδεκτοί όλοι και νόμω βάσιμοι: 933.3 εξόφληση μεταγενέστερα και 4 αν απόδειξη παραχρήμα, 982.2β ακατάσχετη μερίδα σε Ε.Ε., 951.1 – κατάχρηση – περιορισμός – και 128.1 ανήλικη κόρη.

γ) Η ανακοπή θα γίνει δεκτή ως προς τον β και δ λόγο, αφού αποδεικνύεται το ουσία βάσιμο αυτών από τα δεδομένα του πρακτικού, και θα αποφασισθεί ακυρότητα της κατάσχεσης. Ως προς τον γ λόγο, θα συνέτρεχε περίπτωση περιορισμού στο προσήκον μέτρο, αλλά εδώ είναι αλυσιτελής, ενόψει της ακυρότητας της κατάσχεσης. Ως προς τον α λόγο, είναι θέμα παραχρήμα απόδειξης, 933.4.

Θέμα 3

α) Μη τελεσιδικία πρωτοβάθμιας αποφάσεως.

β1) Δεν προβλέπεται!

β2) ΚΠολΔ 559 αρ. 9.

β3) (i) Νόμιμος, αλλά εκπρόθεσμος, ΚΠολΔ 934 παρ. 1α, (ii) νόμιμος και παραδεκτός (δεν προσκρούει σε δεδικασμένο· πρβλ. ΚΠολΔ 269), (iii) μη νόμιμος (μη ανασταλτικό αποτέλεσμα αναιρέσεως) και (iv) μη νόμιμος (ΚΠολΔ 936).

γ) Μη κήρυξη προσωρινής εκτελεστότητας (αφορά το κύρος του τίτλου).

δ) Παράλληλη εφαρμογή ΚΠολΔ 934 & 585 παρ. 2.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.