Πολιτική Δικονομία ΙΙ – Ιανουάριος 2018

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α ασκεί αγωγή κατά του Β με αίτημα την καταδίκη του στην καταβολή του ποσού των 100.000 ευρώ ως οφειλόμενο τίμημα πωλήσεως και επικουρικώς κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Έπειτα από την άσκηση της αγωγής ο Α εκχωρεί την επίδικη απαίτηση στον Γ, ο οποίος παρεμβαίνει προς υποστήριξή του στην εκκρεμή δίκη. Το δικαστήριο κρίνει ότι δεν καταρτίστηκε έγκυρη σύμβαση πωλήσεως, ωστόσο επιδικάζει το απαιτούμενο ποσό επί τη βάσει των περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεων. Ο Α επιδίδει την πρωτόδικη απόφαση στον Β στις 3.5.2017. Στις 20.6.2017 ο Γ ασκεί έφεση κατά της αποφάσεως, την οποία στρέφει κατά του Β, παραπονούμενος για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των περί πωλήσεως διατάξεων κατά την κρίση περί της ακυρότητας της συμβάσεως πωλήσεως. Δικάσιμος της εφέσεως ορίζεται η 10.12.2017. Στις 30.5.2017 ο Β ασκεί έφεση, την οποία στρέφει κατά του Α, παραπονούμενος για εσφαλμένη αξιολόγηση των αποδείξεων, και στη συνέχεια, στις 5.11.2017, ο ίδιος ασκεί αντέφεση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, την οποία στρέφει κατά του Α, παραπονούμενος για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεων κατά την επιδίκαση του αιτούμενου ποσού. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχεται τύποις και απορρίπτει ως ουσία αβάσιμες την έφεση του Γ, καθώς και την έφεση και την αντέφεση του Β. Ο Β ασκεί αίτηση αναιρέσεως κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, την οποία στρέφει κατά του Γ.

Ερωτάται

α) Ασκείται παραδεκτώς η έφεση του Γ;

β) Ασκούνται παραδεκτώς η έφεση και η αντέφεση του Β;

γ) Ασκείται παραδεκτώς η αίτηση αναιρέσεως του Β;

δ) Μπορεί ο Γ να επισπεύσει αναγκαστική εκτέλεση κατά του Β προς ικανοποίηση της επιδικασθείσας απαιτήσεως και, σε καταφατική περίπτωση, επί τη βάσει ποίου εκτελεστού τίτλου;

Θέμα 2

Ιστορικό

Ο Α άσκησε αγωγή, επικαλούμενος ως βάση τις διατάξεις περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας και του αθέμιτου ανταγωνισμού, αιτούμενος την άρση της προσβολής και την παράλειψή της στο μέλλον ενός νέου συγγραφικού του έργου, κατά των Β και Γ στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Επίσης ζήτησε να υποχρεωθούν αυτοί να του καταβάλουν εις ολόκληρον το ποσό των 50.000 ευρώ από αδικοπραξία (φθορά ξένης ιδιοκτησίας κατά συναυτουργία). Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ως προς τη βάση του αθέμιτου ανταγωνισμού και διέταξε αποδείξεις κατά το άρθρο 337 ΚΠολΔ για την προσκόμιση γνωμοδότησης περί του εφαρμοστέου δικαίου για τη βάση της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, ενώ δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως προς το αίτημα της αδικοπραξίας και υποχρέωσε τους Β και Γ να καταβάλουν εις ολόκληρον στον Α το ποσό των 40.000 ευρώ, κηρύσσοντας την απόφαση ως προς το κεφάλαιο αυτό προσωρινώς εκτελεστή. Ο Α άσκησε έφεση κατά της απόφασης ως προς την απόρριψη της αγωγής για τη βάση του αθέμιτου ανταγωνισμού και ζήτησε να εξαφανισθεί η απόφαση και να γίνει δεκτή η αγωγή του, επικαλούμενος κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ενώ ο Β άσκησε έφεση κατά της προσωρινώς εκτελεστής απόφασης που τον καταδίκασε να καταβάλει στον Α το ποσό των 40.000 ευρώ, επικαλούμενος και αυτός κακή εκτίμηση των αποδείξεων. Ο Γ, πληροφορηθείς την άσκηση της έφεσης από τον Β, καταθέτει νομίμως και εμπροθέσμως δικόγραφο πρόσθετων λόγων έφεσης, με το οποίο προτείνει ως λόγο την καταβολή του ποσού των 40.000 ευρώ μετά την έκδοση της ως άνω πρωτόδικης απόφασης. Ο Α επισπεύδει αναγκαστική εκτέλεση κατά του Γ με βάση την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και κατάσχει ένα ακίνητο του Γ για την ικανοποίηση της απαίτησής του εκ 40.000 ευρώ. Ο Γ ασκεί νομίμως και εμπροθέσμως ανακοπή κατά της ως άνω εκτέλεσης και ζητεί την ακύρωσή της, επικαλούμενος ότι δεν υπάρχει τελεσίδικη απόφαση εναντίον του ως όρος της αναγκαστικής εκτέλεσης κατά το άρθρο 904 ΚΠολΔ και επιπλέον ότι καταχρηστικώς επιβλήθηκε αναγκαστική κατάσχεση στο ακίνητό του, αξίας 150.000 ευρώ, διότι ο ίδιος κατέχει πολυτελές ακίνητο αξίας 80.000 ευρώ, από την αξία του οποίου μπορεί να ικανοποιηθεί η απαίτηση του Α, γεγονός το οποίο γνωρίζει ο Α· προς απόδειξη δε του ισχυρισμού του αυτού επικαλείται και προσκομίζει ένορκη βεβαίωση τρίτου προσώπου ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών, νομίμως και παραδεκτώς ληφθείσα.

Ερωτάται

α) Είναι παραδεκτή η έφεση του Α;

β) Είναι παραδεκτή η έφεση του Β;

γ) Είναι παραδεκτό το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων του Γ;

δ) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο επί των λόγων ανακοπής του Γ;

Θέμα 3

Ιστορικό

Ο Α ασκεί κατά του Β διεκδικητική αγωγή ακινήτου, επικαλούμενος συμβατική κτήση κυριότητας. Περαιτέρω ο Α με τις προτάσεις του προτείνει και την τακτική χρησικτησία ως λόγο κτήσεως κυριότητας του ακινήτου. Κατά τη συζήτηση της αγωγής ο Β ερημοδικεί. Το δικαστήριο απορρίπτει ως αόριστη τη βάση περί της συμβατικής κτήσεως κυριότητας, ωστόσο κάνει δεκτή την αγωγή, κρίνοντας ότι ο ενάγων απέκτησε κυριότητα με τακτική χρησικτησία, και καταδικάζει τον Β στην απόδοση του ακινήτου. Ο Α, ο οποίος ουδέποτε επέδωσε την απόφαση στον Β, επισπεύδει εναντίον του αναγκαστική εκτέλεση τέσσερα χρόνια μετά την έκδοση της απόφασης, με την επίδοση στον Β στις 5.6.2017 επιταγής προς εκτέλεση. Ο Β ασκεί στη συνέχεια αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως, προβάλλοντας ως λόγο την εσφαλμένη θεμελίωση της κρίσεως περί της βασιμότητας της αγωγής στον ισχυρισμό της τακτικής χρησικτησίας.

Ερωτάται

α) Επισπεύδεται ορθά αναγκαστική εκτέλεση από τον Α;

β) Ασκείται παραδεκτώς η αίτηση αναιρέσεως του Β;

γ) Σε ποιον λόγο στηρίζεται η αίτηση αναιρέσεως του Β;

δ) Μπορεί ο Β να προσβάλει την εναντίον του επισπευδόμενη αναγκαστική εκτέλεση; Για ποιον λόγο και σε ποια προθεσμία;

Οδηγίες εξέτασης

Από τα τρία θέματα να δοθούν απαντήσεις στα δύο.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.