Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Σεπτέμβριος 2009 (Κλιμάκιο Β)

Θέματα

Ιστορικό

Ο Β, ναρκομανής ανήλικος γιος του Α (16 ετών), ζητά από τον πατέρα του χρήματα προκειμένου να προμηθευτεί ηρωίνη. Επειδή ο Α αρνείται να δώσει τα χρήματα, ο Β, ευρισκόμενος υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, παίρνει έναν μπαλτά και επιτίθεται κατά του Α (μέσα στην οικία τους) με σκοπό να τον σκοτώσει. Ο Α τότε, εντελώς ψύχραιμος και παρόλο που έχει τη δυνατότητα να εξέλθει από την οικία του και να αποφύγει την επίθεση, πυροβολεί με το όπλο του τον Β, ο οποίος πέφτει αιμόφυρτος. Στη συνέχεια ο Α, υπολαμβάνοντας ότι ο αναίσθητος Β είναι νεκρός, τον μεταφέρει και τον ρίχνει σε έναν γκρεμό με σκοπό να εξαφανίσει το πτώμα. Στην πραγματικότητα, ο Β ήταν ακόμη ζωντανός και πεθαίνει όταν ο Α τον ρίχνει στον γκρεμό από τα τραύματα. Όταν μετά ταύτα ο Α επιστρέφει σπίτι του, η σύζυγός του Γ του δηλώνει ότι θα αναφέρει τα συμβάντα στην Αστυνομία. Ο Α τότε αποφασίζει να αυτοκτονήσει, κλείνεται στην κουζίνα και ανοίγει τη στρόφιγγα από μια φιάλη υγραερίου με σκοπό να δηλητηριαστεί. Η Γ παρακολουθεί τη σκηνή αδιάφορη και εγκαταλείπει το σπίτι χωρίς να ασχοληθεί περαιτέρω με τον Α. Τελικά, όμως, ο θάνατος του Α δεν επέρχεται, λόγω εξαντλήσεως του υγραερίου στη φιάλη.

Στη συνέχεια ασκείται ποινική δίωξη κατά των Α και Γ και διενεργείται τακτική ανάκριση, μετά το πέρας της οποίας το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών παραπέμπει αμφότερους στο ακροατήριο. Κατά του βουλεύματος ασκεί έφεση ο Α, πλην όμως το Συμβούλιο Εφετών απορρίπτει την έφεση ως απαράδεκτη, διότι εκ παραδρομής του αρμόδιου Γραμματέως του τμήματος ενδίκων μέσων του Πρωτοδικείου έλειπε η υπογραφή του (του Γραμματέως) από τη συνταχθείσα έκθεση εφέσεως.

Κατά την έναρξη της διαδικασίας στο ακροατήριο του αρμόδιου Δικαστηρίου εμφανίζεται ο Δ, επίσης γιος του Α, και δηλώνει παράσταση πολιτικής αγωγής κατά του πατέρα του, αιτούμενος 100.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για ψυχική οδύνη λόγω του θανάτου του αδερφού του. Ο Α προσφέρεται να καταβάλει αμέσως στον Δ το αιτηθέν ποσό, το οποίο όμως ο Δ αρνείται να δεχτεί. Για τον λόγο αυτό, ο Α προβαίνει σε δημόσια κατάθεση του ποσού στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και στη συνέχεια ζητά αποβολή του Δ από την πολιτική αγωγή, ενώ αυτός επιμένει να παραστεί.

Ερωτάται

α) Έχει ποινική ευθύνη ο Α ή όχι και γιατί;

β) Έχει ποινική ευθύνη η Γ ή όχι και γιατί;

γ) Υπήρξε ορθή η απόφαση του Συμβουλίου Εφετών; Μπορεί ο Α να στραφεί κατά της απόφασης που κρίνει την έφεση ως απαράδεκτη;

δ) Είναι νόμιμο το αίτημα του Α για αποβολή του Δ από την παράσταση πολιτικής αγωγής;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.