Θέμα 1
Ιστορικό
Ο Α άσκησε αγωγή κατά του Β με αίτημα να καταδικαστεί να του καταβάλει το ποσό των 100.000 ευρώ ως τίμημα από πώληση εμπορευμάτων. Ο Β, με τις εμπροθέσμως και νομοτύπως κατατεθείσες προτάσεις του, ισχυρίστηκε ότι η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη, γιατί δεν αναφερόταν σ’ αυτήν αν το τίμημα ήταν αμέσως καταβλητέο και δεν είχε πιστωθεί. Στην πραγματικότητα, προσέθεσε, είχε συμφωνηθεί διετής πίστωση του τιμήματος. Επικουρικώς ο Β ισχυρίστηκε ότι τα πωληθέντα πράγματα είχαν πραγματικά ελαττώματα που μείωσαν την αξία κατά 30%. Ζήτησε γι’ αυτό, κατά το άρθρο 540 ΑΚ, με προβολή σχετικής ενστάσεως, την απόρριψη της αγωγής κατά το ποσό των 30.000 ευρώ.
Ο Α αντέταξε ότι δεν είχε κατά νόμο υποχρέωση να αναφέρει για την πληρότητα της αγωγής αν το τίμημα ήταν αμέσως πληρωτέο και δεν είχε πιστωθεί. Ως προς τα πραγματικά ελαττώματα, ισχυρίστηκε ότι το θέμα είχε κριθεί δεσμευτικά με τελεσίδικη δικαστική απόφαση που απέρριψε αγωγή του Β κατά του Α με αίτημα να αναγνωριστεί η μη ισχύς της συμβάσεως πωλήσεως ένεκα υπαναχωρήσεως του Β λόγω των πραγματικών ελαττωμάτων (ΑΚ 540). Τα δικαστήρια της δίκης εκείνης (για την υπαναχώρηση) δεν διαπίστωσαν την ύπαρξη πραγματικών ελαττωμάτων.
Ερωτάται
α) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο ως προς το θέμα της πιστώσεως του τιμήματος; Θα εισέλθει στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης; Αν όχι, η απόφαση που θα εκδώσει τι περιεχόμενο θα έχει; Μια τέτοια απόφαση θα μπορούσε να προσβληθεί με έφεση και ως τελεσίδικη με αναίρεση; Αν ναι, δηλαδή αν το δικαστήριο εισέλθει στην εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, θα είναι δυνατή η εξέταση μαρτύρων;
β) Είναι ορθή η θέση του Α ότι το θέμα των πραγματικών ελαττωμάτων κρίθηκε δεσμευτικά από την προηγούμενη απόφαση;
Θέμα 2
Ιστορικό
Ο Α ασκεί αγωγή κατά του Β με αίτημα την καταδίκη του τελευταίου στην καταβολή ληξιπρόθεσμης οφειλής ύψους 300.000 ευρώ από σύμβαση δανείου. Προς υποστήριξη του Β παρεμβαίνουν στην εκκρεμή δίκη ο συνοφειλέτης του εις ολόκληρον Ο και ο εγγυητής Ε. Κατά την εκδίκαση της αγωγής ο Β, με τις προτάσεις του, ομολογεί την ιστορική βάση της αγωγής και προβάλλει ένσταση παραγραφής της αξιώσεως του Α. Οι Ο και Ε αρνούνται την ιστορική βάση της αγωγής. Το δικαστήριο απορρίπτει την ένσταση παραγραφής ως ουσία αβάσιμη και κάνει δεκτή την αγωγή. Ο Β ασκεί έφεση, την οποία στρέφει κατά του Α, και προβάλλει ως λόγο εφέσεως την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που προσκόμισε ο Α προς απόδειξη της βάσεως της αγωγής. Επίσης, ο Β με τις προτάσεις του επί της εφέσεως προβάλλει εκ νέου την ένσταση παραγραφής. Ο Α με τις προτάσεις του επί της εφέσεως υποστηρίζει ότι η έφεση είναι απαράδεκτη, διότι ο Β δεν την έστρεψε κατά των Ο και Ε, ενώ περαιτέρω στηρίζει επικουρικώς το αίτημα της αγωγής στον αδικαιολόγητο πλουτισμό. Το δικαστήριο κάνει δεκτή την έφεση, κρατεί και δικάζει την αγωγή και την κάνει δεκτή με βάση τον αδικαιολόγητο πλουτισμό.
Ο Α, προς ικανοποίηση της επιδικασθείσας απαιτήσεώς του, επισπεύδει αναγκαστική εκτέλεση κατά του Β με την επίδοση σε αυτόν στις 10.2.2012 επιταγής προς εκτέλεση κάτω από το αντίγραφο του απογράφου της αποφάσεως του εφετείου. Ο Β ασκεί στις 5.4.2012 αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του εφετείου, επικαλούμενος εσφαλμένη υπαγωγή των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών στους κανόνες περί αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ο Β ασκεί επίσης ανακοπή κατά της επισπευδόμενης αναγκαστικής εκτελέσεως, επικαλούμενος απόσβεση της εκτελούμενης απαιτήσεως λόγω συμψηφισμού με ανταπαίτησή του, ο οποίος είχε συντελεστεί με εξώδικη δήλωσή του πριν από την έκδοση της πρωτόδικης αποφάσεως.
Ερωτάται
α) Μπορεί η αιτίαση περί εσφαλμένης εκτιμήσεως των αποδεικτικών μέσων να αποτελέσει βάσιμο λόγο εφέσεως στη συγκεκριμένη περίπτωση;
β) Προβάλλεται παραδεκτώς η ένσταση παραγραφής στη δίκη της εφέσεως;
γ) Είναι βάσιμος ο ισχυρισμός του Α περί απαραδέκτου της εφέσεως;
δ) Ασκείται παραδεκτά η αίτηση αναιρέσεως του Β; Ανεξάρτητα από την απάντηση στο ερώτημα, είναι παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως;
ε) Ποιοι άλλοι λόγοι αναιρέσεως θα μπορούσαν να προβληθούν κατά της αποφάσεως του Εφετείου;
ζ) Τι θα αποφανθεί το δικαστήριο επί του λόγου της ανακοπής του Β;
Απαντήσεις
Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.
Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.
Στοιχεία εξέτασης
- Μάθημα: Εφαρμογές Πολιτικής Δικονομίας
- Ημερομηνία εξέτασης: 15 ΟΚΤ 2012 (η ακριβής ημέρα δεν είναι γνωστή)
- Σειρά: δεν αναφέρεται στην πηγή
- Μορφή εξέτασης: Γραπτά
- Διανομή: Φωτοτυπία
- Εξεταστές: Ορφανίδης, Τσικρικάς, Κατηφόρης
- Πηγή: nomowiki.gr (σελίδα μαθήματος)

