Εφαρμογές Πολιτικής Δικονομίας – Μάρτιος 2012

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α άσκησε κατά του Β αγωγή από αδικοπραξία με αίτημα την καταβολή 300.000 ευρώ. Η αγωγή έγινε δεκτή. Ο Β άσκησε έφεση με λόγο την εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και προέβαλε για πρώτη φορά και χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις με την έφεση ως λόγο εφέσεως τον ισχυρισμό ότι ο Α από υπαιτιότητά του δεν συνέβαλε στον περιορισμό της ζημίας που υπέστη. Το Εφετείο απέρριψε την έφεση του Β χωρίς να εξετάσει τον ισχυρισμό του περί υπαιτιότητας του Α. Στη συνέχεια ο Α επέδωσε στον Β την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011 αντίγραφο του απογράφου με επιταγή προς εκτέλεση. Τη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011 επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση σε σχέση με την επιδικασθείσα απαίτησή του κατά του Β σε ακίνητο κυριότητας του Γ. Στο ακίνητο ο Γ είχε παραχωρήσει προς τον Α υποθήκη υπέρ του Β (ΑΚ 1257, 1265). Ο Β άσκησε στις 12 Δεκεμβρίου 2011 ανακοπή με αίτημα την ακύρωση της αναγκαστικής κατάσχεσης για τους ακόλουθους λόγους: α) η απαίτηση για την ικανοποίηση της οποίας επισπεύδεται η αναγκαστική κατάσχεση είχε παραγραφεί πριν από την άσκηση της αγωγής, αλλά ο δικηγόρος του από αμέλεια παρέλειψε να προτείνει τον σχετικό ισχυρισμό, και σε κάθε περίπτωση η απαίτηση είχε εξοφληθεί μετά τη συζήτηση της εφέσεως και πριν από την έκδοση της εφετειακής απόφασης, όπως αποδεικνύεται από εξοφλητική απόδειξη που ο Β προσκομίζει, β) δεν τηρήθηκε η νόμιμη προθεσμία για την επιβολή της κατάσχεσης, γ) η έκθεση κατάσχεσης δεν είχε επιδοθεί στον Γ, δ) είχε ήδη ασκηθεί αναίρεση κατά της τελεσίδικης απόφασης.

Ο Α απάντησε ως προς τον υπό το στοιχείο β) λόγο ανακοπής ότι ο Β δεν υπέστη βλάβη και ως προς τον υπό στοιχείο γ) λόγο ότι δεν νομιμοποιείται να τον προτείνει.

Ερωτάται

1. Παραδεκτά προτείνεται και κατά τα δύο σκέλη του ο πρώτος λόγος (υπό στοιχείο α) της ανακοπής;

2. Ασκήθηκαν εμπρόθεσμα οι υπό τα στοιχεία β) και γ) λόγοι ανακοπής; Κρίνετε τους ισχυρισμούς του Α ως προς τους ανωτέρω λόγους.

3. Ποια η σημασία της άσκησης αναίρεσης από τον Β για την πορεία της αναγκαστικής εκτέλεσης;

4. Στοιχειοθετείται εν προκειμένω λόγος αναίρεσης;

Θέμα 2

Ιστορικό

Ο Α άσκησε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών διεκδικητική αγωγή κατά του Β σε σχέση με αγρόκτημά του που βρίσκεται στη Χαλκίδα και το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, κατέχεται παρανόμως από τον Β. Στην αγωγή ο Α ισχυρίζεται ότι απέκτησε την κυριότητα του ακινήτου δυνάμει αγοραπωλησίας, που είχε καταρτίσει νομίμως στο παρελθόν με τον Γ, η οποία περιεβλήθη τον νόμιμο τύπο και μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών. Ο εναγόμενος Β ζήτησε με τις προτάσεις του την απόρριψη της αγωγής. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι: α) η κυριότητα του ακινήτου ανήκε πάντα στον ίδιο τον Β, με αποτέλεσμα ο Α να μην έχει καταστεί ποτέ κύριος, και ότι β) σε προηγούμενη δίκη με αντικείμενο την προστασία της νομής για το ίδιο ακίνητο είχε απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη σχετική αγωγή του Α εναντίον του. Στην απόφαση ρητά αναφέρεται η έλλειψη κυριότητας του Α, κάτι που δεσμεύει το παρόν δικαστήριο. Ο Α με την προσθήκη-αντίκρουση που κατέθεσε νομίμως αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του Β. Σημειώνεται ότι στη δίκη άσκησε παρέμβαση υπέρ του ενάγοντος Α ο Γ με την ιδιότητα του πωλητή του ακινήτου. Το δικαστήριο προβληματίστηκε για το θέμα της αρμοδιότητας, όμως, ενόψει και της μη εναντιώσεως του Β, εισήλθε στο στάδιο των αποδείξεων για το αμφισβητούμενο θέμα της κυριότητας. Το δικαστήριο δεν μπόρεσε να σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση, καίτοι εξάντλησε όλα τα αποδεικτικά μέσα. Έκανε δεκτή την αγωγή, καταδίκασε τον εναγόμενο στην απόδοση του ακινήτου και, για την περίπτωση της μη συμμορφώσεως, τον καταδίκασε σε χρηματική ποινή 30.000 ευρώ και προσωπική κράτηση τριών (3) μηνών. Η απόφαση κατέστη τελεσίδικη λόγω μη ασκήσεως ένδικων μέσων.

Ερωτάται

1. Ορθώς αντιμετώπισε το θέμα της αρμοδιότητας το δικαστήριο;

2. Ως προς την ουσία της υποθέσεως, έκρινε ορθώς το δικαστήριο ενόψει του γεγονότος ότι δεν μπόρεσε να σχηματίσει πλήρη δικανική πεποίθηση;

3. Έπρεπε να ληφθεί υπόψη η εκδοθείσα απόφαση για τη νομή που επικαλέσθηκε ο Β στην υπό κρίση υπόθεση;

4. Παραδεκτώς άσκησε παρέμβαση ο Γ στη δίκη υπέρ του Α;

5. Είναι νόμιμα τα μέσα αναγκαστικής εκτελέσεως που διατάχθηκαν με την απόφαση;

Οδηγίες εξέτασης

Οι απαντήσεις πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Από τα δύο θέματα να απαντηθεί το ένα. Επιτρέπεται η χρήση κωδίκων.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.