Θέμα 1
Ο μισθωτός Α προσλήφθηκε στις 15.12.2014. Μεταξύ άλλων στην ατομική σύμβαση εργασίας συμφώνησε να μην λάβει άδεια αναψυχής κατά τα τρία πρώτα χρόνια της εργασιακής σχέσης γιατί αναμενόταν να υπάρχει εξαιρετικός φόρτος εργασίας στην επιχείρηση. Στις 2.7.2016 δηλώνει ότι επιθυμεί να λάβει την άδεια αναψυχής 22 εργασίμων ημερών για να πάει καλοκαιρινές διακοπές με την οικογένειά του. Ο εργοδότης αρνείται επικαλούμενος τη συμφωνία, και ο μισθωτός στις 5.7.2016 αποχωρεί ισχυριζόμενος ότι φεύγει για την άδεια που δικαιούται και θα επιστρέψει στις 28.7.2016. Ο εργοδότης στις 15.7.2016 καταγγέλλει τη σύμβαση εργασίας, κοινοποιώντας έγγραφο στο μισθωτό και καταβάλλοντας τη νόμιμη αποζημίωση.
Ερωτάται:
1. Ο μισθωτός άσκησε νομίμως το δικαίωμα λήψεως αδείας. αποχωρώντας από την εργασία του;
2. Εάν υποτεθεί ότι ο μισθωτός έλαβε νομίμως την άδεια αναψυχής, και με τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη, ήταν νόμιμη η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας του μισθωτού;
3. Εάν υποτεθεί ότι δεν ήταν νόμιμη η καταγγελία, ποια /ές νομικές ενέργειες πρέπει να κάνει ο μισθωτός και μέσα σε ποια προθεσμία;
Θέμα 2
(α) Τι γνωρίζετε για τη μονομερή βλαπτική μεταβολή και για την τροποποιητική καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου; (περιεχόμενο, ομοιότητες-διαφορές, νομοθετικό θεμέλιο, δικαιώματα εργαζομένου)
(β) Αν η σύμβαση εργασίας είναι ορισμένου χρόνου, δικαιούται ο εργοδότης να προβεί σε τροποποιητική καταγγελία αυτής και, αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις;
Θέμα 3
Η Α εργάζεται στην επιχείρηση Ε, η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο των ΜΜΕ ως διευθύντρια οικονομικών υπηρεσιών με μηνιαίο μισθό 10.000 ευρώ. Η Ε συμμετέχει στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες και δεν επιτυγχάνει να λάβει άδεια. Ενόψει αβεβαιότητας για το αν θα συνεχίσει να λειτουργεί αλλά και των πολλών συσσωρευμένων οικονομικών προβλημάτων της, η Ε περί το τέλος Σεπτεμβρίου 2016 προτείνει στην Α να συνεχίσει να εργάζεται από Οκτώβριο 2016 και εφεξής με μηνιαίο μισθό 5.000 ευρώ. Η Α αρνείται να το δεχθεί και στις 15.10.2016 η Ε καταγγέλλει τη σύμβαση εργασίας της καταβάλλοντας τη νόμιμη αποζημίωση.
Η Α ασκεί αγωγή κατά της Ε ζητώντας την αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας
α) επειδή κατά το χρόνο της καταγγελίας ήταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης και
β) επειδή αντιβαίνει στο άρθρο 281 ΑΚ η καταγγελία που γίνεται λόγω της άρνησης του εργαζομένου να δεχθεί μείωση μισθού του κατά το ήμισυ. Η Α ζητεί επίσης την επαναπρόσληψή της στην ίδια θέση και την καταβολή μισθών υπερημερίας, 10.00 ευρώ μηνιαίως, από 15.10.2016 μέχρι την άρση της υπερημερίας για κάποιο νόμιμο λόγο.
Η εναγόμενη επιχείρηση Ε προβάλλει προς απόκρουση της αγωγής
α) ότι δεν γνώριζε την κατάσταση εγκυμοσύνης
β) ότι επειδή η Α ασκούσε καθήκοντα διευθύνοντως υπαλλήλου δεν εφαρμόζεται η σχετική προστατευτική νομοθεσία που επιβάλλει την επαναπρόσληψή της ακόμη κι αν κριθεί άκυρη η καταγγελία,
γ) ότι δεν αντιβαίνει στο άρθρο 281 ΑΚ η καταγγελία αφού η Ε, προτείνοντάς της συνέχιση της απασχόλησης με μειωμένες αποδοχές, έκανε ό,τι μπορούσε για να την κρατήσει.
Ερωτάται:
Αξιολογείστε τη βασιμότητα των εκατέρωθεν ισχυρισμών.
Να απαντηθούν δύο από τα τρία θέματα. Αιτιολογημένες και συνοπτικές απαντήσεις.