Ο Ιρανός Α ζει και εργάζεται στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες, μιλώντας άπταιστα τα ελληνικά. Μισθώνει στην Κηφισιά μια αναπαλαιωμένη βίλα με εγκατάσταση καλωδιακής τηλεόρασης, χωρίς να υπάρχει πρόσβαση σε πρόγραμμα στην περσική γλώσσα. Για τον λόγο αυτό, ο Α ζητεί από την εκμισθώτρια Β να του επιτρέψει να εγκαταστήσει κεραία λήψης δορυφορικών εκπομπών στο πίσω μέρος του σπιτιού και με δικά του έξοδα, ώστε να έχει δυνατότητα να λαμβάνει προγράμματα στην περσική γλώσσα.
Η Β επικαλείται τη ζημία που θα προκληθεί στην εξωτερική αναπαλαιωμένη όψη του σπιτιού της από την εγκατάσταση της κεραίας ,όπως επίσης και ότι ο Α μπορεί να πληροφορείται ό,τι γίνεται στον κόσμο, αφού μιλάει άπταιστα τα ελληνικά. Ο Α επιμένει και ζητεί από το Υπουργείο Μεταφορών την απαραίτητη άδεια εγκατάστασης της δορυφορικής κεραίας. Το Υπουργείο αρνείται με την αιτιολογία ότι θα τεθεί σε κίνδυνο η δημόσια ασφάλεια της χώρας. Ο Α ασκεί αίτηση ακυρώσεως στο ΣτΕ και η Β παρέμβαση για την ακύρωσή της. Αίτηση αναστολής εκτέλεσης του Α απορρίπτεται, γιατί πρόσφατος νόμος απαγόρευσε την προσωρινή δικαστική προστασία στις διαφορές αυτές. Τέλος, ο α προετοιμάζει διαδήλωση για το ζήτημα αυτό με συμπατριώτες του. Η διαδήλωση απαγορεύεται από την αστυνομία με το σκεπτικό ότι το δικαίωμα του συνέρχεσθαι ανήκει μόνο στους Έλληνες.
Ερωτάται:
Α) Ποια επιχειρήματα θα προβάλλει ο Α και ποια η Β ενώπιον του δικαστηρίου;
Β) Ήταν σύμφωνη με το σύνταγμα η απόρριψη της αίτησης αναστολής εκτέλεσης του Α;
Γ) Νομίμως η αστυνομία απαγόρευσε τη διαδήλωση;