Πολιτική Δικονομία Ι – Σεπτέμβριος 2019

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α, κάτοικος Πάτρας, ασκεί κατά του Β, κατοίκου Αθηνών, αγωγή με αίτημα την απόδοση της χρήσεως ακινήτου ευρισκομένου στην Κόρινθο, το οποίο ο Α είχε εκμισθώσει στον Β με μηνιαίο μίσθωμα ύψους 1.000 ευρώ, λόγω καταγγελίας της συμβάσεως μίσθωσης για καθυστέρηση καταβολής των οφειλόμενων μισθωμάτων. Ο Α σωρεύει στην αγωγή του και αίτημα καταβολής των καθυστερούμενων μισθωμάτων, συνολικού ποσού 14.000 ευρώ. Η αγωγή ασκείται στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Έπειτα από την άσκηση της αγωγής, ο Α εκχωρεί την απαίτηση καταβολής των μισθωμάτων στον Γ. Κατά τη συζήτηση της αγωγής, ο Β με τις προτάσεις του ισχυρίζεται ότι δεν υφίσταται οφειλή μισθωμάτων που να δικαιολογεί την καταγγελία της συμβάσεως μίσθωσης, καθώς επίσης ότι, σε κάθε περίπτωση, η καταγγελία είναι καταχρηστική και άρα άκυρη. Ο Α με την προσθήκη-αντίκρουση επί των προτάσεων μετατρέπει το αίτημα της αγωγής και ζητεί την αναγνώριση της οφειλής του Β προς καταβολή μισθωμάτων.

Ερωτάται

α) Ασκείται η αγωγή στο καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο;

β) Ποιος φέρει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του Β;

γ) Τι θα αποφανθεί το δικαστήριο επί της μετατροπής του αιτήματος της αγωγής από τον Α;

δ) Έχει ο Γ δυνατότητα συμμετοχής στην εκκρεμή δίκη και, σε καταφατική περίπτωση, με ποιον τρόπο θα συμμετάσχει;

ε) Με ποιον τρόπο μπορεί να συμμετάσχει στη δίκη ο υπομισθωτής Δ;

Θέμα 2

Ιστορικό

Ο Α άσκησε αγωγή κατά του Β στο Πρωτοδικείο Αθηνών με αίτημα να αναγνωρισθεί η κυριότητά του επί δύο ακινήτων, συνολικής αξίας 200.000 ευρώ, ενός στην Αθήνα και ενός στην Εύβοια. Ο Β ισχυρίσθηκε με τις προτάσεις ότι τα δύο επίδικα ακίνητα ανήκαν στην πραγματικότητα στον Γ, ο οποίος τα είχε αποκτήσει με κληρονομία από τον πατέρα του Π. Στη δίκη παρενέβησαν νομίμως οι Γ και Δ. Ο Γ ισχυρίσθηκε ότι αυτός ο ίδιος είναι κύριος των ακινήτων, ενώ ο Δ από την πλευρά του ισχυρίσθηκε ότι είχε αποκτήσει τα δύο ακίνητα με πώληση από τον Α μετά την έναρξη της δίκης και ότι κύριος των ακινήτων ήταν αδιαμφισβήτητα ο Α, ο οποίος είχε αποκτήσει τα ακίνητα από τον Κ με σύμβαση δωρεάς. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του περί κυριότητας του Α, ο Δ προσκόμισε και επικαλέστηκε ένορκη βεβαίωση του Ε, κατοίκου Κορίνθου, η οποία λήφθηκε ενώπιον του Ειρηνοδίκη Χαλανδρίου. Το δικαστήριο αρχικά προβληματίστηκε για το εάν έπρεπε να λάβει υπόψη του την ένορκη βεβαίωση, τελικά όμως δέχθηκε να την εξετάσει χάριν αναζήτησης της αληθείας.

Ερωτάται

α) Είναι κατά τόπον αρμόδιο το Πρωτοδικείο Αθηνών;

β) Πώς χαρακτηρίζεται δικονομικά ο ισχυρισμός του Β και ποιος διάδικος φέρει το βάρος απόδειξης;

γ) Τι είδους παρέμβαση θεωρείται ότι ασκεί ο Γ; Αιτιολογήστε την απάντησή σας.

δ) Τι είδους παρέμβαση θεωρείται ότι ασκεί ο Δ; Αιτιολογήστε την απάντησή σας.

ε) Ορθά έπραξε το δικαστήριο που δέχθηκε την ένορκη βεβαίωση του Ε;

Θέμα 3

Ιστορικό

Ο Α άσκησε αγωγή κατά των Β και Γ ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και ζήτησε να υποχρεωθούν να του καταβάλουν, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον, το ποσό των 300.000 ευρώ από αδικοπραξία. Ο εναγόμενος Β, με τις προτάσεις του, που κατατέθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στις 11 Απριλίου του 2019, ισχυρίσθηκε: (α) ότι το δικαστήριο είναι καθ’ ύλην αναρμόδιο, γιατί η χρηματική παροχή είναι διαιρετή και επομένως αρμόδιο καθ’ ύλην είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο, και (β) ότι υπάρχει εκκρεμοδικία από την άσκηση άλλης προγενέστερης αγωγής εναντίον του από τον Α, για την ίδια ιστορική και νομική αιτία και το ίδιο αίτημα, η συζήτηση της οποίας είχε ορισθεί για τις 8/1/19 αλλά ματαιώθηκε, χωρίς έκτοτε να ορισθεί νέα δικάσιμος, ενώ με την προσθήκη στις προτάσεις του ισχυρίσθηκε ότι η απαίτηση του Α είχε παραγραφεί. Ο Γ δεν κατέθεσε προτάσεις ούτε εμφανίσθηκε στο δικαστήριο. Υπέρ του Α άσκησε εμπροθέσμως παρέμβαση ο Δ, ο οποίος ισχυρίσθηκε ότι και ο ίδιος είχε ασκήσει αγωγή κατά των Β και Γ για την ίδια ιστορική και νομική αιτία με την αγωγή του Α και θεωρεί ότι το αποτέλεσμα θα επηρεάσει και τη δική του αγωγή. Το δικαστήριο δέχθηκε την αγωγή ως ουσία βάσιμη και για τους δύο εναγομένους Β και Γ, αν και αμφέβαλε ως προς την αξιοπιστία των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν από τον Α.

Ερωτάται

α) Είναι βάσιμος ο ισχυρισμός του Β ως προς την καθ’ ύλην αναρμοδιότητα του δικαστηρίου;

β) Είναι βάσιμος ο πρώτος ισχυρισμός του Β περί εκκρεμοδικίας;

γ) Προτείνεται παραδεκτά από τον Β ο ισχυρισμός περί παραγραφής;

δ) Είναι παραδεκτή η πρόσθετη παρέμβαση του Δ;

ε) Είναι ορθή η απόφαση του δικαστηρίου ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής;

Οδηγίες εξέτασης

Θα δοθούν απαντήσεις στα δύο από τα τρία θέματα.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.