Εμπορικό Δίκαιο Ι: Γενικό Μέρος – Αξιόγραφα – Ιούνιος 2010 (Σειρά Α)

Πρακτικό 1

Ιστορικό

Ο Ε αγόρασε από τον Λ ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο αξίας 10.000 ευρώ. Σε πίστωση του τιμήματος ο Ε εκδίδει μια συναλλαγματική «μη αποδέξιμη» σε διαταγή του Λ, ποσού 10.000 ευρώ και με λήξη την 05.06.2006. Τη συναλλαγματική αποδέχεται ο Α για 5.000 ευρώ, δεδομένου ότι ο Ε είχε κατά του Α ισόποση αξίωση για οφειλόμενα μισθώματα. Υπέρ του Α τριτεγγυάται η σύζυγός του, Τ, για ποσό 25.000 ευρώ, χωρίς όμως να αναγράψει πάνω στη συναλλαγματική υπέρ ποιου τριτεγγυάται. Ο λήπτης Λ οπισθογραφεί τη συναλλαγματική με τη ρήτρα «άνευ ευθύνης μου» στον Μ, ο οποίος την εμφανίζει κατά τη λήξη της προς πληρωμή στην Τ. Η τελευταία αρνείται, ισχυριζόμενη ότι το αυτοκίνητο που αγόρασε ο Ε δεν είχε τις συμφωνημένες ιδιότητες και ότι, σε κάθε περίπτωση, ο Μ έπρεπε πρώτα να επιδιώξει να πληρωθεί από τον Α. Ο Μ οπισθογραφεί περαιτέρω τη συναλλαγματική την 11.06.2006 στον Κ.

Ερωτάται

α) Ποιες αξιώσεις έχει ο Κ, κατά ποιου και για ποιο ποσό;

β) Εάν υποτεθεί ότι ο Κ, όντας πολυάσχολος και αμελής, βρίσκει στο συρτάρι του τη συναλλαγματική την 10.11.2009, έχει αξιώσεις και κατά ποιων;

Πρακτικό 2

Ιστορικό

Την 1.2.1980 ο Α πωλεί στον Β εμπορεύματα αξίας 10.000 ευρώ με πίστωση του τιμήματος μέχρι την 30.11.1980. Για τον λόγο αυτό ο Β εκδίδει και παραδίδει στον Α μεταχρονολογημένη επιταγή ποσού 10.000 ευρώ με ημερομηνία έκδοσης 30.11.1980, πληρωτέα στην Εθνική Τράπεζα. Την 1.3.1980 ο Α συνάπτει σύμβαση δανείου ύψους 7.000 ευρώ με την Εμπορική Τράπεζα και της οπισθογραφεί την επιταγή με τη ρήτρα «αξία λόγω ενεχύρου». Περί τον Ιούνιο 1980 η Εμπορική Τράπεζα, πληροφορούμενη ότι ο Β έχει πλέον γίνει αφερέγγυος και ότι αδυνατεί να εξοφλήσει τα χρέη του, θεωρεί άσκοπο να περιμένει μέχρι την 30.11.1980 και σπεύδει την 1.7.1980 να εμφανίσει την επιταγή προς είσπραξη στην πληρώτρια Εθνική Τράπεζα. Η πληρώτρια τράπεζα σφραγίζει την επιταγή ως ακάλυπτη ελλείψει διαθεσίμων. Κατόπιν τούτου ο Β διαμαρτύρεται κατά της Εμπορικής Τράπεζας και προβάλλει τους εξής ισχυρισμούς κατ’ αυτής:

1. Ότι κακώς η Εμπορική Τράπεζα εμφάνισε την επιταγή για πληρωμή την 1.7.1980 και τη σφράγισε, ενώ είχε συμφωνηθεί με τον Α προθεσμία πίστωσης μέχρι 30.11.1980.

2. Ότι σε κάθε περίπτωση δεν ευθύνεται για την ακάλυπτη επιταγή, γιατί την 1.7.1980, που σφραγίστηκε η επιταγή, δεν γνώριζε την έλλειψη διαθεσίμων και ότι πάντως υπολόγιζε να υπάρχουν διαθέσιμα την 30.11.1980.

Η Εμπορική Τράπεζα, απασχολημένη με την αντίκρουση των πιο πάνω ισχυρισμών, λησμονεί ή και διστάζει να προβεί σε δικαστικές ενέργειες κατά του Β. Το 2005 ένας υπάλληλος της Εμπορικής Τράπεζας ανακαλύπτει ότι η επιταγή παραμένει ανεξόφλητη και δίνει εντολή να ασκήσει η τράπεζα αγωγή κατά του Α, ζητώντας να επιστραφεί εντόκως το ποσό του δανείου, ύψους 7.000 ευρώ. Ο Α αντιτάσσει ότι η Εμπορική Τράπεζα είχε την ευθύνη να επιμεληθεί για την είσπραξη της επιταγής, λαμβάνοντας και δικαστικά μέτρα αν χρειαζόταν, και ότι οφείλει να του αποδώσει εντόκως τις 3.000 ευρώ από τις 10.000 ευρώ.

Ερωτάται

α) Αξιολογήστε νομικά τους πιο πάνω ισχυρισμούς του Β κατά της Εμπορικής Τράπεζας.

β) Αξιολογήστε επίσης αν είναι βάσιμες αφενός η αγωγή της Εμπορικής Τράπεζας κατά του Α, αφετέρου η ένσταση του Α κατά της Εμπορικής Τράπεζας.

Οδηγίες εξέτασης

Να απαντηθούν και τα 2 πρακτικά θέματα.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.