Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο – Ιούνιος 2023 (Σειρά Α)

Σειρά Α

1. Υφίσταται διεθνής ευθύνη του κράτους σε σχέση με πράξεις ή παραλείψεις ιδιωτών; Σχολιάστε.

2. Στη Διακήρυξη Truman της 28ης Σεπτεμβρίου 1945 αναφέρεται ότι «…η υφαλοκρηπίδα μπορεί να θεωρηθεί ως προέκταση της χερσαίας έκτασης του παράκτιου κράτους και συνεπώς, ως φυσικό προσάρτημα σε αυτό». Σχολιάστε τη δήλωση αυτή σε σχέση με το νομικό καθεστώς της υφαλοκρηπίδας, όπως ισχύει σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας.

3. Ιστορική βούληση των συμβαλλομένων μερών και επικαιροποίηση των διεθνών συνθηκών με βάση το άρθρο 31 της Σύμβασης της Βιέννης περί Δικαίου των Συνθηκών του 1969. Το άρθρο 31 της Σύμβασης της Βιέννης έχει ως εξής: Άρθρον 31. — Γενικός κανών ερμηνείας. 1. Η συνθήκη δέον να ερμηνεύηται καλή τη πίστει, συμφώνως προς την συνήθη έννοιαν ήτις δίδεται εις τους όρους της συνθήκης, εν τω συνόλω αυτών και υπό το φως του αντικειμένου και του σκοπού της. 2. Το σύνολον της συνθήκης, διά τους σκοπούς ερμηνείας ταύτης, εκτός του κειμένου, περιέχοντος τον προοίμιον και τα παραρτήματα αυτής, περιλαμβάνει: (α) Πάσαν συμφωνίαν σχετικήν προς την συνθήκην, ήτις συνωμολογήθη μεταξύ όλων των μερών, επ’ ευκαιρία της συνάψεως της συνθήκης. (β) Παν έγγραφον, το οποίον συνετάγη υφ’ ενός ή πλειόνων μερών εν σχέσει προς την σύναψιν της συνθήκης, το οποίον εγένετο αποδεκτόν υπό των άλλων μερών ως έγγραφον σχετιζόμενον προς την συνθήκην. 3. Ομού μετά του συνόλου της συνθήκης δέον να λαμβάνονται υπ’ όψιν: (α) Πάσα μεταγενεστέρα συμφωνία μεταξύ των μερών, αφορώσα εις την ερμηνείαν της συνθήκης ή την εφαρμογήν των διατάξεων ταύτης. (β) Πάσα μεταγενεστέρα πρακτική ακολουθηθείσα υπό των συμβαλλομένων μερών κατά την εφαρμογήν της συνθήκης, η οποία συνιστά συμφωνίαν αυτών ως προς την ερμηνείαν ταύτης. (γ) Άπαντες οι σχετικοί κανόνες του Διεθνούς Δικαίου οι εφαρμοζόμενοι εις τας μεταξύ των συμβαλλομένων μερών σχέσεις. 4. Ειδική έννοια δύναται να δοθή εις έναν όρον εάν προκύπτη ότι αυτή ήτο η πρόθεσις των συμβαλλομένων μερών.

Σειρά Β

1. Συστατικά στοιχεία του εθίμου και οι μεταξύ τους σχέσεις.

2. Συζητήστε τα δικαιώματα διέλευσης υπέρ της διεθνούς ναυσιπλοΐας που προβλέπει η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το δίκαιο της θάλασσας.

3. Συγκρίνατε το άρθρο 3 των Άρθρων της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου για την ευθύνη των Κρατών από διεθνώς άδικες πράξεις του 2001 με το άρθρο 27 της Σύμβασης της Βιέννης περί του Δικαίου των Συνθηκών του 1969. Το άρθρο 3 των άρθρων περί της ευθύνης έχει ως εξής: Άρθρο 3 – Χαρακτηρισμός της ενέργειας κράτους ως διεθνώς άδικης. Ο χαρακτηρισμός της ενέργειας κράτους ως διεθνώς άδικης διέπεται από το διεθνές δίκαιο. Ο χαρακτηρισμός αυτός δεν επηρεάζεται από τον χαρακτηρισμό της ίδιας πράξης ως νόμιμης σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο. Το άρθρο 27 της Σύμβασης της Βιέννης έχει ως εξής: Άρθρον 27 – Εσωτερικόν δίκαιον και τήρηση των συνθηκών. Το συμβαλλόμενον εν τη συνθήκη μέρος δεν δύναται να επικαλεστεί τας διατάξεις του εσωτερικού δικαίου ως δικαιολογίαν για την μη υπ’ αυτού τήρησην της συνθήκης. Η διάταξης αυτήν δεν θίγει το άρθρο 46.

Οδηγίες εξέτασης

Να απαντηθούν δύο (2) από τα τρία (3) θέματα. Όλα τα θέματα έχουν την ίδια βαθμολογική αξία.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.