Θεωρητικά Ερωτήματα
- Τι γνωρίζετε για τη νομική δεσμευτικότητα των εγκυκλίων;
- Αίρεση και όρος ως πρόσθετοι ορισμοί στις ατομικές διοικητικές πράξεις.
Πρακτικό Ζήτημα
Ο Α, ασφαλισμένος του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία «Οργανισμός Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών» (Ο.Α.Ε.Ε.), διαδόχου του Ταμείου Σύνταξης Αυτοκινητιστών (Τ.Σ.Α.), υπέβαλε στον Ο.Α.Ε.Ε. – Τ.Σ.Α. Πατρών την από 13-8-2010 αίτηση απονομής σύνταξης λόγω γήρατος ως ιδιοκτήτης και εκμεταλλευτής ενός λεωφορείου δημοσίας χρήσεως από 5-7-1985. Επί της αιτήσεώς του εκδόθηκε η υπ’αρίθ. 100/5-11-2010 απόφαση της Διευθύντριας του Τμήματος Ο.Α.Ε.Ε. – Τ.Σ.Α Πατρών, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του με την αιτιολογία ότι ο αιτών ήταν μόνιμος κάτοικος Καναδά, έχοντας αποκτήσει και καναδικό διαβατήριο η δε παραμονή του στην Ελλάδα ήταν πρόσκαιρη, όπως αποδεικνύεται από συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο που είχε κάνει προς τρίτον ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και κάτοχος καναδικού διαβατηρίου, και ότι συνεπώς δεν πληρούνται στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις του σχετικού νόμου, ο οποίος ορίζει ότι «η πρόσκαιρη μέχρι ενός έτους παραμονή του ιδιοκτήτη και νομέα ή χρησιούχου και εκμεταλλευτή αυτοκινήτου στην αλλοδαπή δεν αποκλείει την ασφάλισή του στον Ο.Α.Ε.Ε.» και ότι «δεν αποκλείεται ομοίως η ασφάλιση και για τον πέραν του έτους χρόνο παραμονής στην αλλοδαπή, εφόσον αυτή οφείλεται σε ανωτέρα βία». Γιά το λόγο αυτό το χρονικό διάστημα παραμονής του αιτούντος στην αλλοδαπή θεωρήθηκε ότι δεν μπορούσε να αναγνωριστεί ως ασφαλιστέο. έστω και αν καταβλήθηκαν ασφαλιστικές εισφορές, τις οποίες ο Ο.Α.Ε.Ε. εισέπραττε καλοπίστως, αφού ο αιτών επιμελώς απέκρυπτε τη μόνιμη εγκατάστασή του όλα αυτά τα χρόνια στην αλλοδαπή, πράγμα το οποίο διαπιστώθηκε το πρώτον με την έναρξη της διαδικασίας απονομής σύνταξης λόγω γήρατος. Κατά της πιο πάνω απόφασης ο Α κατέθεσε ένσταση ενώπιον της αρμόδιας Τοπικής Επιτροπής Ενστάσεων του Ο.Α.Ε.Ε.-Τ.Σ.Α Πατρών, η οποία έγινε αποδεκτή με την υπ’αρίθ. 200/3-12-2000 απόφαση της Επιτροπής που δέχτηκε ότι ο Α θεωρείται ασφαλισμένος του Ο.Α.Ε.Ε. από 5-7-1985 και δικαιούται σύνταξης γήρατος από 1-9-2010. Κατά της απόφασης αυτής ο Ο.Α.Ε.Ε. άσκησε εμπροθέσμως προσφυγή ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Πατρών. η οποία ορίστηκε να συζητηθεί την 18 Σεπτεμβρίου 2014.
Ερωτάται:
1. Ποιούς λόγους μπορεί να επικαλεστεί ο Ο.Α.Ε.Ε. στην προσφυγή του για να πετύχει την ακύρωση της απόφασης της Τοπικής Επιτροπής Ενστάσεων του Ο.Α.Ε.Ε.-Τ.Σ.Α Πατρών που έκανε δεκτή την ένσταση του Α και έκρινε ότι αυτός δικαιούται συνταξιοδότησης λόγω γήρατος από 1-9-2010; Τι μπορεί να αντιτάξει ο Α ώστε να απορριφθεί η προσφυγή του Ο.Α.Ε.Ε. κατά της εν λόγω απόφασης και να εξακολουθήσει να λαμβάνει κανονικά τη σύνταξή του; Τι μπορεί να αντιτείνει με τη σειρά του ο Ο.Α.Ε.Ε. στους ισχυρισμούς του Α;
2. Τι είδους αποδεικτικά στοιχεία μπορεί να επικαλεστεί ο Α για να αντικρούσει επιτυχώς τα επιχειρήματα του Ο.Α.Ε.Ε ότι είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και δεν δικαιούται σύνταξης παρά την καταβολή εκ μέρους του των ασφαλιστικών εισφορών όλα αυτά τα χρόνια από 5-7-1985;
3. Αν το δικαστήριο κάνει τελικά δεκτή την προσφυγή του Ο.Α.Ε.Ε. και ακυρώσει την απόφαση της Τοπικής Επιτροπής Ενστάσεων και ο Α ασκήσει ένδικα μέσα κατά μιας τέτοιας δυσμενούς γι’ αυτόν απόφασης του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, μπορεί ο Α να ισχυριστεί ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη του ούτε την ένορκη βεβαίωση μάρτυρα που προσκόμισε στο δικαστήριο ότι διαμένει μόνιμα στην Ελλάδα ούτε τη γνωμάτευση ιδιώτη ιατρού Κεμπέκ Καναδά ότι ήταν υπό τη φροντίδα του από το 1985 μέχρι το 2010, επειδή έπασχε από ασθένεια στεφανιαίας αρτηρίας, υπέρταση και παχυσαρκία, γεγονός που συνιστά λόγο ανωτέρας βίας;