Πολιτική Δικονομία ΙΙ – Σεπτέμβριος 2014 (Κλιμάκιο Ορφανίδη – Σινανίδη – Δεληκωστόπουλου)

Σημείωση: Στην πηγή (nomowiki.gr) το θέμα αυτό δημοσιεύθηκε μαζί με τα θέματα «Ιούλιος 2014» του ίδιου μαθήματος.

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α άσκησε έφεση κατά της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου που απέρριψε την αγωγή του λόγω μη καταβολής δικαστικού ενσήμου. Ο Α είχε δικαστεί ερήμην στον πρώτο βαθμό. Με την έφεσή του ο εκκαλών δήλωσε ότι κατέβαλε το δικαστικό ένσημο που αναλογεί στο κονδύλιο της αγωγής των 250.000 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στη θετική του ζημία, ενώ για το έτερο κονδύλιο της αγωγής των 50.000 ευρώ, που αντιπροσωπεύει τη χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, περιόρισε το αίτημα της αγωγής του σε αναγνωριστικό. Το Εφετείο, δεχόμενο, μετά από μερική εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, εν μέρει την αγωγή, υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το χρηματικό ποσό των 150.000 ευρώ, χωρίς όμως την επιδίκαση τόκου τόκων επί του ποσού αυτού. Τούτο διότι δεν υπήρχε στην αγωγή σχετικό αίτημα.

Ερωτάται

α) Μπορεί ο Α να ασκήσει έφεση καταβάλλοντας για πρώτη φορά το δικαστικό ένσημο που αναλογεί στο αντίστοιχο κονδύλιο της αγωγής;

β) Τι θα αποφασίσει το Εφετείο ως προς τον περιορισμό του αιτήματος της αγωγής για τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης;

γ) Εάν υποτεθεί ότι το Εφετείο απορρίψει τον περιορισμό του αιτήματος της αγωγής σε αναγνωριστικό ως προς το κονδύλιο της αγωγής των 50.000 ευρώ, ποιον λόγο αναίρεσης θα επικαλεστεί ο διάδικος για να προσβάλει την απόφαση του Εφετείου ενώπιον του Αρείου Πάγου;

δ) Τι θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος γι’ αυτό το ζήτημα;

ε) Είναι ορθή η απόφαση του Εφετείου για τους τόκους επί των τόκων;

Θέμα 2

Ιστορικό

Ο Α, κάτοικος Αθηνών, συμφώνησε συμβολαιογραφικώς με τον εργολάβο Β την αγορά διαμερίσματος που βρίσκεται στη Ν. Ιωνία Αττικής έναντι τιμήματος 80.000 ευρώ. Κατά τη σχετική συμφωνία, το τίμημα θα καταβαλλόταν τμηματικά με την πρόοδο των εργασιών. Η τελευταία δόση, ύψους 25.000 ευρώ, συμφωνήθηκε να καταβληθεί την 30/04/2013 με την παράδοση του διαμερίσματος πλήρως αποπερατωμένου. Τον Μάιο του 2013 ο εργολάβος αξίωσε την καταβολή του ποσού των 25.000 ευρώ με τον ισχυρισμό ότι το διαμέρισμα ήταν ετοιμοπαράδοτο εμπροθέσμως και προσφέρθηκε στον Α, που αρνήθηκε να το παραλάβει. Επικαλείται προς τούτο και μια έγγραφη μαρτυρία του επικεφαλής του συνεργείου του Δ. Ο Α, με επιστολή του προς τον Β, αρνήθηκε την καταβολή, επικαλούμενος την έλλειψη πολλών εργασιών που ήταν αναγκαίες για την αποπεράτωση του διαμερίσματος.

Στο μεταξύ ο Β, λόγω οικονομικών δυσχερειών, εκχωρεί την απαίτησή του κατά του Α στη Γ. Η Γ επισπεύδει αναγκαστική εκτέλεση κατά του Α με βάση το συμβολαιογραφικό έγγραφο ως εκτελεστό τίτλο, το οποίο είχε περιαφθεί τον εκτελεστήριο τύπο, και με την τήρηση της νόμιμης προδικασίας. Μετά την επιταγή προς εκτέλεση επέβαλε μάλιστα αναγκαστική κατάσχεση σε ακίνητο του Α στη γενέτειρά του, την Κρήτη. Ο Α, ήδη πριν από την κατάσχεση, άσκησε κατά της επιταγής προς εκτέλεση ανακοπή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Ισχυρίσθηκε ότι μη νομίμως επισπεύδεται εκτέλεση, ότι ο Γ δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση και ότι σε κάθε περίπτωση (επικουρικώς) προβάλλει σε συμψηφισμό ανταπαίτησή του που έχει κατά του Β ήδη πριν από την κατάρτιση του εργολαβικού συμβολαίου. Ο Γ ζήτησε την απόρριψη της ανακοπής. Ισχυρίσθηκε ότι αρμόδια είναι τα δικαστήρια της Κρήτης, ότι ο συμψηφισμός δεν τον αφορά και ότι κατά του συμβολαιογραφικού εγγράφου ως εκτελεστού τίτλου δεν είναι δυνατή η προβολή λόγου ανακοπής που αφορά την απαίτηση.

Ερωτάται

α) Είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί του Α για το μη νόμιμο της επισπεύσεως της εκτελέσεως καθώς και για τη μη νόμιμη επίσπευσή της από τον Γ;

β) Είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί του Γ για την έλλειψη αρμοδιότητας και για την αδυναμία προβολής συμψηφισμού στη συγκεκριμένη περίπτωση για τους λόγους που ανέφερε;

γ) Θα πρέπει να προσβληθεί και η αναγκαστική κατάσχεση, αν ο Α επιθυμεί να μην απολέσει την κυριότητα του ακινήτου του στην Κρήτη, καίτοι δεν έχει συγκεκριμένη αιτίαση κατά της κατασχέσεως;

Θέμα 3

Ιστορικό

Ο Α ασκεί αγωγή κατά του Β με αίτημα την καταβολή του ποσού των 30.000 ευρώ από σύμβαση δανείου που είχε καταρτίσει με τον Β και του ποσού των 25.000 ευρώ ως τίμημα από σύμβαση πωλήσεως εμπορευμάτων προς αυτόν. Κατά τη συζήτηση παρέστη ο Β, που αρνήθηκε την αγωγή. Εκδίδεται απόφαση με την οποία το δικαστήριο δέχεται την αγωγή ως προς το δάνειο και διατάζει την επανάληψη της συζήτησης ως προς την αξίωση για την καταβολή του τιμήματος. Η απόφαση επιδίδεται με πρωτοβουλία του Α. Μετά την άπρακτη για την άσκηση εφέσεως πάροδο των τριάντα ημερών, ο Α επισπεύδει, με την τήρηση της νόμιμης προδικασίας, αναγκαστική εκτέλεση με επιβολή κατασχέσεως σε κινητά πράγματα που ήταν στο εμπορικό κατάστημα του Β. Ο Β θεωρεί την επίσπευση της εκτελέσεως μη νόμιμη, ενόψει του γεγονότος ότι εκκρεμεί ακόμη η έκβαση της δίκης για το τίμημα. Διενεργείται πλειστηριασμός των κινητών πραγμάτων και υπερθεματιστής αναδεικνύεται ο Γ. Επειδή το πλειστηρίασμα που επετεύχθη δεν ήταν αρκετό για την ικανοποίηση της απαιτήσεώς του, ο Α επισπεύδει με την ίδια δικαστική απόφαση αναγκαστική εκτέλεση κατά του Ε με την ιδιότητα του εγγυητή του Β στη σύμβαση δανείου. Παράλληλα, εμφανίζεται ο προμηθευτής Π, που ισχυρίζεται ότι τα εκπλειστηριασθέντα πράγματα δεν ήταν της κυριότητος του Β αλλά του ιδίου, που τα είχε παραχωρήσει απλώς προς παρακαταθήκη, και αξιώνει την παράδοσή τους. Ισχυρίσθηκε ότι δεν είχε λάβει γνώση του πλειστηριασμού. Από την πλευρά του, ο Γ δήλωσε ότι αγνοούσε το στοιχείο αυτό.

Ερωτάται

α) Νομίμως επισπεύσθηκε η εκτέλεση από τον Α;

β) Είναι δικονομικά έγκυρος ο πλειστηριασμός που έλαβε χώρα στη βάση της αντιλήψεως του Β;

γ) Νομίμως επισπεύδεται εκτέλεση κατά του Ε ως εγγυητή;

δ) Απέκτησε την κυριότητα των εμπορευμάτων ο καλόπιστος Γ με τον αναγκαστικό πλειστηριασμό, ενόψει των ισχυρισμών του Π;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.