Πολιτική Δικονομία Ι – Ιούλιος 2023

Κλιμάκιο Μ–Ω.

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α άσκησε αγωγή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά των Γ, κατοίκου Αθηνών, και Δ, κατοίκου Σπάρτης, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθούν να του καταβάλουν το ποσό των 60.000 ευρώ από δάνειο, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Ο Δ, με τις νόμιμες προτάσεις του, αφού αρνήθηκε την αγωγή, ισχυρίστηκε (α) ότι το δικαστήριο δεν είναι κατά τόπο αρμόδιο, διότι αυτός είναι κάτοικος Σπάρτης, και (β) ότι η αγωγή πάσχει αοριστία, διότι δεν αναφέρει την ημέρα σύναψης της συμφωνίας δανείου και εάν έχει τηρηθεί έγγραφος τύπος. Ο Γ με τις προτάσεις του αρνήθηκε την αγωγή και πρότεινε προς συμψηφισμό ανταπαίτηση του πατρός του ποσού 30.000 ευρώ ως αμοιβή έργου που αυτός είχε εκτελέσει. Επίσης ισχυρίστηκε (α) ότι ο Α έχει ασκήσει πριν από την ως άνω αγωγή άλλη εναντίον του αγωγή, με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί η απαίτησή του από το δάνειο ύψους 30.000 ευρώ, η οποία έχει συζητηθεί και αναμένεται η έκδοση της απόφασης, και (β) ότι δεν νομιμοποιείται ενεργητικά ο Α, διότι πληροφορήθηκε από κοινό τους φίλο ότι αυτός έχει μεταβιβάσει την απαίτησή του, μετά την άσκηση της αγωγής του, στον Κ, στον οποίο όφειλε ίδιο ποσό. Με την προσθήκη στις προτάσεις ο Γ ισχυρίστηκε ότι ο Α του είχε δημιουργήσει την πεποίθηση ότι δεν θα ζητήσει την απόδοση του δανείου, εφόσον έχει μεσολαβήσει χρόνος 10 ετών δίχως καμία όχληση εκ μέρους του για την απόδοσή του. Επίσης, είκοσι ημέρες πριν από τη συζήτηση της αγωγής, ο Δ ισχυρίζεται ότι πριν από την άσκησή της είχε συμφωνήσει με τον Α να του δώσει το αυτοκίνητό του για την εξόφληση του δανείου και προσκόμισε μία ένορκη βεβαίωση του Ζ προς απόδειξη του ισχυρισμού του.

Ερωτάται

α) Πώς χαρακτηρίζεται ο ισχυρισμός του Δ περί της κατά τόπον αναρμοδιότητας του δικαστηρίου και τι θα αποφασίσει το δικαστήριο;

β) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο για τον ισχυρισμό του Δ (αοριστία αγωγής);

γ) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο για τους ισχυρισμούς του Γ που υποβάλλονται με τις προτάσεις και την προσθήκη;

δ) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο για τον ισχυρισμό του Δ που υποβάλλεται είκοσι ημέρες πριν από τη συζήτηση της αγωγής;

ε) Αν ο Α και ο Γ δεν κατέθεταν προτάσεις και παρίστατο νομίμως ο Δ, ποια θα ήταν η απόφαση του δικαστηρίου;

Θέμα 2

Ιστορικό

Οι Α, Β και Γ άσκησαν κατά του Δ ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγή με αίτημα να αναγνωριστεί ότι είναι συγκύριοι σε ίσα ιδανικά μερίδια ενός οικοπέδου ευρισκομένου στην Κόρινθο, αξίας 300.000 ευρώ. Στην αγωγή τους εξέθεταν οι Α, Β και Γ ότι απέκτησαν τη (συγ)κυριότητα την 10.01.2015 από τον δικαιοπάροχό τους Ε με συμβολαιογραφικό έγγραφο πώλησης και μεταβίβασης της κυριότητας, το οποίο νομίμως μεταγράφηκε. Όλοι οι διάδικοι κατέθεσαν νόμιμα προτάσεις. Με τις προτάσεις του ο Δ προέβαλε ότι κύριος του ακινήτου είναι ο ίδιος, καθώς απέκτησε την κυριότητα το έτος 2018 λόγω έκτακτης χρησικτησίας. Προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού, ο Δ προσκόμισε με τις προτάσεις του μία υπεύθυνη δήλωση του γείτονα Ζ, στην οποία ο Ζ βεβαίωνε ότι ο Δ βρισκόταν το 2018 για είκοσι χρόνια στη νομή του ακινήτου. Η αγωγή έγινε δεκτή και η απόφαση κατέστη τελεσίδικη. Μετά την τελεσιδικία της απόφασης, οι Α, Β και Γ μεταβίβασαν το ακίνητο προς τον Η. Ο Δ προτίθεται να ασκήσει κατά του Γ αγωγή, προκειμένου να αναγνωριστεί έναντι αυτού κύριος του ακινήτου.

Ερωτάται

α) Ήταν το δικαστήριο καθ’ ύλην αρμόδιο για την αγωγή των Α, Β και Γ κατά του Δ;

β) Τι θα πρέπει να αποφασίσει το δικαστήριο σε σχέση με την κατά τόπον αρμοδιότητά του, ενόψει και της δικονομικής συμπεριφοράς του εναγομένου Δ;

γ) Πώς χαρακτηρίζετε δικονομικά τον ισχυρισμό που προέβαλε ο Δ με τις προτάσεις του;

δ) Ποια η αποδεικτική δύναμη της υπεύθυνης δήλωσης του Ζ, την οποία προσκόμισε ο Δ;

ε) Ποια θα είναι η τύχη της αγωγής που ο Δ προτίθεται να ασκήσει κατά του Η;

Θέμα 3

Ιστορικό

Ο Α ασκεί αγωγή στο αρμόδιο δικαστήριο κατά της Β, πρώην συζύγου του, ζητώντας να καταδικασθεί αυτή να του καταβάλει το ποσό των 50.000 ευρώ νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, το οποίο της είχε δανείσει κατά τη διάρκεια του γάμου τους δυνάμει προφορικώς καταρτισθείσας συμβάσεως δανείου. Με τις προτάσεις του, που κατατέθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Α (α) μετέτρεψε το αίτημα της αγωγής από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό, στηρίζοντάς το περαιτέρω και στις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, και (β) προς απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού περί προφορικής καταρτίσεως συμβάσεως δανείου με τη Β, προσκόμισε και επικαλέστηκε μία ένορκη βεβαίωση του εξαδέλφου του Ε, ύστερα από εμπρόθεσμη κλήση της Β, στην οποία κλήση αναγραφόταν εσφαλμένως το επάγγελμα και η διεύθυνση του Ε, ο οποίος κατέθεσε ότι πράγματι υπήρξε άτυπη κατάρτιση συμβάσεως δανείου. Με τις προτάσεις της, που επίσης κατατέθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, η Β αρνήθηκε τους ισχυρισμούς του Α και ισχυρίστηκε ότι η ως άνω ένορκη βεβαίωση δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο λόγω των ως άνω σφαλμάτων της κλήσης. Περαιτέρω, η Β, με την προσθήκη επί των προτάσεων, ισχυρίσθηκε ότι η απαίτηση του Α είχε παραγραφεί πριν από την άσκηση της αγωγής του τελευταίου.

Ερωτάται

1. Ποια θα είναι η κρίση του δικαστηρίου επί της μετατροπής του αιτήματος της αγωγής του Α;

2. Ποια θα είναι η κρίση του δικαστηρίου επί του ισχυρισμού περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, που προβάλλεται με τις προτάσεις του Α;

3. Θα ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο η ένορκη βεβαίωση του Ε;

4. Ανεξαρτήτως της απάντησης στο προηγούμενο ερώτημα, μπορεί να γίνει δεκτό εν προκειμένω το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο (ένορκη βεβαίωση) προς απόδειξη της καταρτίσεως συμβάσεως δανείου μεταξύ Α και Β;

5. Παραδεκτά προβάλλεται με την προσθήκη στις προτάσεις ο ισχυρισμός της Β για παραγραφή της απαιτήσεως του Α;

Οδηγίες εξέτασης

Από τα τρία θέματα να απαντηθούν τα δύο.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.