Πολιτική Δικονομία Ι – Ιούνιος 2014 (Κλιμάκιο Α)

Θέμα 1

Ιστορικό

Ο Α άσκησε το έτος 2010 αγωγή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά της ομόρρυθμης εταιρείας Β και ζήτησε να υποχρεωθεί να του καταβάλει το ποσό των 240.000 ευρώ ως τίμημα πώλησης ηλεκτρονικού υπολογιστή, καθώς και το ποσό των 100.000 ευρώ ως αμοιβή έργου. Με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις ο Α τροποποίησε την αγωγή του. Ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγόμενη να του καταβάλει το ποσό των 170.000 ευρώ ως το τίμημα από την πώληση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και το ποσό των 70.000 ευρώ ως προερχόμενο από σύμβαση ανεξάρτητων υπηρεσιών. Με τις επίσης εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της η Β ισχυρίσθηκε ότι το τίμημα για την πώληση του ηλεκτρονικού υπολογιστή πρέπει να μειωθεί κατά το ποσό των 20.000 ευρώ, επειδή ο ηλεκτρονικός υπολογιστής παρουσίασε συγκεκριμένα πραγματικά ελαττώματα, τα οποία η Β εξειδίκευσε στις προτάσεις της. Περαιτέρω, η Β με την προσθήκη-αντίκρουση στις κατατεθείσες προτάσεις της ισχυρίσθηκε ότι το δικαστήριο είναι πλέον καθ’ ύλην αναρμόδιο, μετά τον ως άνω περιορισμό του αιτήματος για την καταβολή του τιμήματος, και ότι πρέπει η αγωγή να παραπεμφθεί στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Από την πλευρά του, ο Α με την προσθήκη-αντίκρουση στις κατατεθείσες προτάσεις του ισχυρίσθηκε ότι η αξίωση για τη μείωση του τιμήματος του ηλεκτρονικού υπολογιστή έχει ήδη παραγραφεί λόγω παρόδου της εξάμηνης προθεσμίας που προβλέπει ο νόμος. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είχε παραδοθεί από το έτος 2005. Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της καταβολής του τιμήματος πώλησης και δέχθηκε το αίτημα της καταβολής του ποσού των 70.000 ευρώ από τη σύμβαση των ανεξάρτητων υπηρεσιών.

Ερωτάται

α) Ορθώς ασκήθηκε η αγωγή στο Πολυμελές Πρωτοδικείο ενόψει των αρχικώς αιτούμενων ποσών;

β) Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο για τον ισχυρισμό της Β ως προς την καθ’ ύλην αναρμοδιότητά του;

γ) Πώς χαρακτηρίζονται οι ισχυρισμοί των Α και Β για τη μείωση του τιμήματος και την παραγραφή και ποιος φέρει το βάρος απόδειξής τους;

δ) Είναι ορθή η απόφαση του δικαστηρίου για την καταβολή του ποσού των 70.000 ευρώ;

ε) Πώς μπορεί να συμμετάσχει στη δίκη ο ομόρρυθμος εταίρος της εταιρείας Β;

Θέμα 2

Ιστορικό

Ο Α εκμίσθωσε στον Β διαμέρισμα κυριότητάς του, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως κατοικία. Μετά από λίγους μήνες ο Α ασκεί στο αρμόδιο δικαστήριο αγωγή κατά του Β με αίτημα να καταδικασθεί να του αποδώσει το μίσθιο λόγω φθορών που προκάλεσε σ’ αυτό. Ο Β αρνήθηκε την αγωγή. Υπέρ του Α πρόσθετη παρέμβαση άσκησε ο σύλλογος μικροϊδιοκτητών, που αποτελεί νομικό πρόσωπο και έχει καταστατικό σκοπό την προστασία των συμφερόντων μικροϊδιοκτητών. Το δικαστήριο προβληματίσθηκε αν ο Β, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, είχε ικανότητα για δικαστική παράσταση, συγχρόνως όμως θεωρεί την αγωγή ως προφανώς ουσία αβάσιμη, καθότι δεν διαπίστωσε την ύπαρξη φθορών κατά την αποδεικτική διαδικασία. Τελικώς εκδίδει απόφαση με την οποία αφήνει ρητά ανεξέταστο το θέμα της ικανότητας για δικαστική παράσταση του Β και απορρίπτει ως ουσία αβάσιμες την αγωγή και την πρόσθετη παρέμβαση. Η απόφαση κατέστη τελεσίδικη. Παρά την εξέλιξη αυτή, ο Α ασκεί νέα αγωγή κατά του Β με αίτημα να καταδικασθεί να του καταβάλει το ποσό των 20.000 ευρώ ως αποζημίωση για τις φθορές στο μίσθιο. Ο Β αντέταξε κατά τη συζήτηση της δεύτερης αγωγής την ύπαρξη δεδικασμένου για το θέμα των φθορών.

Ερωτάται

α) Παραδεκτώς άσκησε πρόσθετη παρέμβαση ο Σύλλογος Ιδιοκτητών;

β) Είναι ορθή η απόφαση του δικαστηρίου;

γ) Είναι βάσιμος ο ισχυρισμός του Β για ύπαρξη δεδικασμένου;

δ) Αν υποτεθεί ότι η πρώτη αγωγή απορριπτόταν ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, θα μπορούσε να ανακληθεί ή να προσβληθεί με ένδικα μέσα;

Θέμα 3

Ιστορικό

Ο ηλικίας 17 ετών Α ασκεί αγωγή αδικαιολογήτου πλουτισμού κατά του Β με αίτημα την καταβολή του ποσού των 1.000 ευρώ, που αποτελούσε το τίμημα από την αγορά ηλεκτρικής κιθάρας. Στην αγωγή επικαλείται ότι οι γονείς του δεν είχαν συμφωνήσει στην κατάρτιση της συμβάσεως πωλήσεως και ως εκ τούτου αιτείται την επιστροφή του σχετικού ποσού, επιστρέφοντας συγχρόνως την ηλεκτρική κιθάρα. Ο Β, αμυνόμενος κατά της αγωγής, ισχυρίζεται ότι δεν επιθυμεί να επικαλεσθεί την έλλειψη δικαστικής ικανότητας του Α.

Ερωτάται

α) Τι θα πράξει το δικαστήριο;

β) Η απάντηση θα ήταν διαφορετική, αν ο Α είχε αγοράσει την κιθάρα με χρήματα που του είχαν δοθεί προς ελεύθερη διάθεση;

γ) Η απάντηση είναι διαφορετική, στη βάση του ερωτήματος (α), αν οι γονείς εγκρίνουν την όλη διεξαγωγή της δίκης από τον Α;

δ) Απέκτησε την ιδιότητα του ενάγοντος ο Α;

ε) Η απάντηση είναι διαφορετική, αν ο Α είναι αλλοδαπός και κατά το δίκαιο της ιθαγένειάς του έχει πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα;

Οδηγίες εξέτασης

Να απαντηθούν δύο από τα τρία θέματα.

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.