Κοινοβουλευτικό Δίκαιο – Απρίλιος 2014

Θέμα 1

α) Περιεχόμενο και τυχόν επικαλύψεις του Μέρους Α΄ και του Μέρους Β΄ του Κανονισμού της Βουλής.

β) Είναι δυνατόν με νόμο να τεθεί ως όριο για την οικονομική ενίσχυση των κομμάτων ποσοστό 20% στις εθνικές εκλογές;

Θέμα 2

α) Αξιολογήσατε τη συνταγματικότητα της πρόβλεψης του Κανονισμού της Βουλής για κλήτευση εξωκοινοβουλευτικών προσώπων σε ακρόαση σε σχέση με την έκταση της αρμοδιότητας του Κανονισμού.

β) Είναι δυνατόν αρχηγός κόμματος που κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή να μην εκλεγεί ο ίδιος ως αντιπρόσωπος;

Θέμα 3

Ιστορικό

Κατά τη διάρκεια ψήφισης συνταξιοδοτικού νομοσχεδίου της Κυβέρνησης, η αντιπολίτευση διαμαρτύρεται διότι το νομοσχέδιο περιέχει και άλλες διατάξεις και δεν προσκομίστηκε γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η πλειοψηφία απορρίπτει τις αιτιάσεις με το σκεπτικό ότι η σχετική κρίση ανήκει στην κυριαρχική αρμοδιότητα της Βουλής και δεν ελέγχεται ούτε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ούτε δικαστικά.

Ερωτάται

1. Σχολιάσατε.

Οδηγίες εξέτασης

Να απαντηθούν δύο εκ των τριών θεμάτων με τα υποθέματά τους.

Επιτρέπεται η χρήση ασχολίαστου κειμένου του Συντάγματος, του Κανονισμού της Βουλής και των νόμων 3023/2002, 3231/2004, 3636/2008, 4048/2012 και του ΠΔ 26/2012.

Απαντήσεις

Οι παρακάτω απαντήσεις δημοσιεύθηκαν μαζί με τα θέματα στην πηγή.

Υπόδειγμα απαντήσεων (όπως αναρτήθηκε από τον διδάσκοντα):

1.α. Γ. Γεραπετρίτη, Σύνταγμα και Βουλή, σελ. 45.

1.β. Τέτοια ρύθμιση θα ήταν αντίθετη στο άρθρο 29 παρ. 2 του Σ σε συνδυασμό με την αρχή της αναλογικότητας. Πριν από την αναθεώρηση του 2001, το ζήτημα της οικονομικής ενίσχυσης των κομμάτων μπορούσε να ρυθμιστεί με νόμο. Σύμφωνα με το αναθεωρημένο άρθρο 29 παρ. 2 του Συντάγματος, η χρηματοδότηση των κομμάτων αποτελεί συνταγματικό τους δικαίωμα, η περιστολή του οποίου μπορεί να γίνει μόνο στο απολύτως αναγκαίο μέτρο (κατά τη νομολογία μόνο στα μη υποστατά πολιτικώς κόμματα).

2.α. Γ. Γεραπετρίτη, Σύνταγμα και Βουλή, σελ. 84-85.

2.β. Δεδομένου ότι ο αρχηγός κάθε κόμματος κατέρχεται υποψήφιος σε δύο εκλογικές περιφέρειες και λαμβάνει το σύνολο των ψήφων όλων των υποψηφίων του συνδυασμού, είναι πρακτικά δύσκολο να μην εκλεγεί ο αρχηγός του πλειοψηφήσαντος κόμματος. Αυτό θα συνέβαινε αν, π.χ., κατερχόταν υποψήφιος σε 2 μονοεδρικές περιφέρειες και σε αυτές το κόμμα του δεν ελάμβανε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων, ώστε τελικά να μην εκλέγει το ίδιο βουλευτή.

3. Γ. Γεραπετρίτη, Σύνταγμα και Βουλή, σελ. 209-211, 230. Κατά την κρατούσα νομολογία, η ύπαρξη γνώμης του ΕΣ ελέγχεται δικαστικά, κατ’ εξαίρεση του κανόνα του ανέλεγκτου των interna corporis, από το ίδιο το ΕΣ κατασταλτικά, ενόσω για τον έλεγχο ειδικότητας συνταξιοδοτικών νομοσχεδίων υπάρχει κυμαινόμενη νομολογία. Σε κάθε περίπτωση, η αντισυνταγματικότητα δεν αναιρείται από το ότι ενδεχομένως μια παρατυπία δεν ελέγχεται δικαστικά· συνεπώς η Βουλή, όπως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο πλαίσιο της έκδοσης, είναι υποχρεωμένη να μην υιοθετήσει διαδικασία αντικείμενη στο Σ.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.