Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Ιούνιος 2015 (Κλιμάκιο Β)

Ουσιαστικό

Ιστορικό

Ο εισαγωγέας αυτοκινήτων Α, επιθυμώντας να καταστρέψει οικονομικά τον ανταγωνιστή του Β, πείθει τον επαγγελματία απατεώνα Γ να παραγγείλει στον Β 12 οχήματα συνολικής αξίας 160 χιλ. ευρώ και να τον πληρώσει με πλαστές επιταγές. Προς τούτο ο Γ αποφασίζει να συνεργαστεί με τον Δ, παλαιό γνώριμο από τις φυλακές. Έτσι τον πείθει, με δική του πρωτοβουλία, να ενεργήσουν από κοινού. Ειδικότερα, συμφωνούν να εμφανιστούν στον Β ως επιχειρηματίες με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, να τον πείσουν να δεχτεί τις επιταγές, να πωλήσουν τα οχήματα σε συμμορία της αλλοδαπής και να μοιραστούν τα κέρδη (υπολογίζουν ότι κάθε όχημα θα πωληθεί περ. 5 χιλ. ευρώ, δηλ. θα αποκομίσουν συνολικά 60 χιλ. ευρώ και θα πάρει ο καθένας από 30 χιλ.). Εις εκτέλεση του σχεδίου των και προκειμένου να εμφανιστούν στον Β ως μεγαλοεπιχειρηματίες, παραγγέλλουν στον πλαστογράφο Ε επαγγελματικές κάρτες, διαφημιστικά φυλλάδια και πλαστές εγγυητικές επιστολές. Εφοδιασμένοι με τα ανωτέρω, οι Γ και Δ εμφανίζονται στο κατάστημα του Β, ο οποίος όμως είχε κηρύξει πτώχευση, και την αντιπροσωπεία έχει αναλάβει ο (άγνωστος στον Α) επιχειρηματίας Ζ. Οι Γ και Δ, νομίζοντας ότι απευθύνονται στον Β, επιχειρούν να εξαπατήσουν τον Ζ, εμφανίζοντας σ’ αυτόν τα φυλλάδια και τις πλαστές εγγυητικές επιστολές, πλην όμως ο Ζ δεν πείθεται. Οι Γ και Δ επανέρχονται σε δεύτερη επίσκεψη με πλαστές επιταγές που χορήγησε σ’ αυτούς ο κορυφαίος πλαστογράφος Η και μόνον τότε ο Ζ πείθεται και τους πωλεί και τους παραδίδει τα οχήματα, υφιστάμενος αντίστοιχη ζημία.

Ερωτάται

1. Υπέχει ποινική ευθύνη ο Α:

α) εν όψει του ότι οι Γ και Δ εξαπάτησαν τον Ζ και όχι τον Β;

β) εν όψει του ότι επεδίωκε μόνον τη βλάβη του Β; και

γ) εν όψει του ότι ουδόλως απευθύνθηκε στον Δ;

2. Υπέχει ποινική ευθύνη ο Ε, εν όψει του ότι η βοήθειά του τελικώς δεν συνετέλεσε στην πλάνη του Ζ;

3. Οι Γ και Δ, κατηγορούμενοι για απάτη, μπορούν βασίμως να υποστηρίξουν ότι ευθύνονται μόνον σε βαθμό πλημμελήματος;

Δικονομικό

Ιστορικό

Στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων παραπέμπονται οι μεν Γ και Δ για κακουργηματική απάτη σε βάρος του Ζ, ο δε Η για κακουργηματική πλαστογραφία. Στο δικαστήριο ο Γ εμφανίζεται αυτοπροσώπως, ο Δ δικάζεται ωσεί παρών, ενώ ο Η εκπροσωπείται από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χ. Ο Γ προβάλλει ένσταση κακής κλητεύσεως, διότι η κλήση προς εμφάνιση στο ακροατήριο επιδόθηκε σε αυτόν συγχρόνως με το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών.

Άπαντες οι κατηγορούμενοι καταδικάζονται από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε κάθειρξη 6 ετών και το δικαστήριο αποφαίνεται να έχει η έφεση για όλους αναστέλλουσα δύναμη. Την επομένη της έκδοσης της πρωτόδικης απόφασης, ο Η συλλαμβάνεται σε εκτέλεσή της χωρίς να έχει ασκήσει έφεση.

Ο Δ ασκεί, μετά την πάροδο της προθεσμίας έφεσης, αναίρεση κατά της πρωτόδικης απόφασης, για τον λόγο ότι αυτή είναι παντελώς αναιτιολόγητη.

Οι Γ και Η καταδικάζονται κατ’ έφεση από το Πενταμελές Εφετείο σε κάθειρξη 5 ετών. Ο Γ ασκεί αναίρεση κατά της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου, για τον λόγο ότι στην κατ’ έφεση δίκη δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής για πρώτη φορά ο Ζ.

Ερωτάται

1. Είναι βάσιμη η ένσταση του Γ;

2. Είναι νόμιμη η σύλληψη του Η;

3. Ποια η τύχη της αναίρεσης του Δ;

4. Είναι βάσιμος ο λόγος αναίρεσης του Γ και, αν ναι, μπορεί να ευνοήσει και τον Η, που δεν άσκησε αναίρεση;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.