Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Ιούνιος 2013

Ζήτημα Ουσιαστικού Ποινικού

Ιστορικό

Ο αρτοποιός Κ υφίσταται κατά το τελευταίο διάστημα επανειλημμένες κλοπές αρτοσκευασμάτων στον φούρνο του (από τους ίδιους δράστες), οι οποίες δεν είναι ούτε πολύ σημαντικές ούτε ευτελούς αξίας. Έτσι, αποφασίζει να τοποθετήσει δίπλα στο ταμείο του φούρνου του δέκα δηλητηριασμένα κρουασάν, με σκοπό να σκοτώσει αυτούς που του διαρρηγνύουν το μαγαζί (είναι βέβαιο ότι όποιος φάει το κρουασάν θα πεθάνει). Ο Δ, ο οποίος δεν είναι ένας από αυτούς τους δράστες, εισβάλλει ένα βράδυ στον φούρνο του Κ με σκοπό να αφαιρέσει πράγματα από το μαγαζί. Βλέποντας την πιατέλα με τα κρουασάν, παίρνει στα χέρια του ένα και πάει να το φάει, όταν ξαφνικά χτυπάει ο αντικλεπτικός συναγερμός του μαγαζιού. Με το που ακούει τον συναγερμό ο Κ, πετάγεται μέσα στο μαγαζί και ορμάει στον Δ για να του πάρει το κρουασάν από το χέρι, ώστε να μην το φάει. Τότε ο Δ χτυπά τον Κ για να κρατήσει το κρουασάν, που όμως τελικά του φεύγει από το χέρι. Ο Δ αποχωρεί από το μαγαζί.

Ερωτάται

α) Αξιόποινο των Κ και Δ;

β) Έχει ποινική ευθύνη ο Κ, αν τα κρουασάν ανεκαλύπτοντο πριν από την απόπειρα κλοπής;

Ζήτημα Ποινικής Δικονομίας

Ιστορικό

Ο Π εισβάλλει στον φούρνο του Κ και τελεί κλοπή αξίας 60 €, ενώ την ίδια ώρα η σύντροφός του Σ εκτελεί χρέη τσιλιαδόρου έξω από το μαγαζί. Ωστόσο, ο παρατυχών αστυνομικός Η, ο οποίος αντιλαμβάνεται το περιστατικό, επεμβαίνει και συλλαμβάνει τον Π, ενώ η Σ καταφέρνει να ξεφύγει. Στη συνέχεια ο Η οδηγεί τον Π στο Πρωτοδικείο των Αυτοφώρων, όπου ο τελευταίος καταδικάζεται με την ειδική διαδικασία του αυτοφώρου. Κατά της πρωτόδικης απόφασης ο Π ασκεί έφεση, προβάλλοντας για πρώτη φορά (στον β΄ βαθμό) την ακυρότητα της διαδικασίας, επειδή ο Η εξετάστηκε ως μάρτυρας στην πρωτοβάθμια δίκη.

Το εφετείο αθωώνει τελικά τον Π, κηρύσσοντας την παύση της ποινικής δίωξης, επειδή ο παθών εκ του εγκλήματος Κ δεν υπέβαλε έγκληση για την ευτελούς αξίας κλοπή (60 €) την οποία υπέστη. Στο μεταξύ, όμως, η Σ συλλαμβάνεται και παραπέμπεται στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου (με την τακτική διαδικασία), όπου και καταδικάζεται ως απλή συνεργός κλοπής. Ακολούθως, η Σ ασκεί έφεση στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο, ζητώντας να επεκταθεί η ωφέλιμη συνέπεια της εφέσεως του Π και σε αυτήν.

Η έφεση της Σ απορρίπτεται τελικά ως ανυποστήρικτη και η Σ ασκεί αναίρεση, υποβάλλοντας δήλωση προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 5 ημέρες μετά την καθαρογραφή της δευτεροβάθμιας αποφάσεως. Ως λόγο αναιρέσεως, η Σ προτείνει ότι ουδέποτε της επιδόθηκε κλητήριο θέσπισμα.

Ερωτάται

1. Θα ευδοκιμήσει η ένσταση ακυρότητας του Π;

2. Τι θα αποφασίσει το δικαστήριο ως προς το αίτημα της Σ για την επέκταση;

3. Τι θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος ως προς την αναίρεση;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.