Εφαρμογές Ποινικού Δικαίου και Ποινικής Δικονομίας – Ιούνιος 2002 (Κλιμάκιο Α)

Ουσιαστικό

Ιστορικό

Ο Α, υπάλληλος ιδιωτικής επιχείρησης, απειλεί τον διευθυντή του Χ, ο οποίος του οφείλει 10.000 ευρώ από δάνειο, ότι, αν δεν εξοφλήσει το (ήδη ληξιπρόθεσμο) χρέος του, θα τον διασύρει στο internet με σειρά καταγγελιών ως δήθεν καταχραστή. Επειδή ο Χ αρνείται, ο Α πείθει τον συνάδελφό του Β να δημοσιεύσει στη σελίδα του οικείου Επιμελητηρίου μια πρώτη ψευδή καταγγελία, ότι τάχα ο Χ έχει υπεξαιρέσει από την εταιρεία 100.000 ευρώ, του υπόσχεται δε ως αμοιβή, αν το πράξει, 1.000 ευρώ. Ο Β συντάσσει πράγματι την αναληθή επιστολή, γνωρίζοντας ότι ο Χ ουδεμία υπεξαίρεση έχει διαπράξει, αγνοώντας όμως ότι σκοπός του Α ήταν να εξαναγκάσει τον Χ στην καταβολή της ληξιπρόθεσμης οφειλής (νόμιζε ότι απλώς ήθελε να τον διαβάλει), και την αποστέλλει την επομένη. Από λάθος στην πληκτρολόγηση, ωστόσο, η επιστολή καταλήγει στην ιστοσελίδα του Συλλόγου των Φίλων της Φώκιας, του οποίου ο Πρόεδρος κατά σύμπτωση ονομάζεται Χ, με αποτέλεσμα όλοι να νομίζουν ότι ο τελευταίος είναι υπεξαιρέτης. Ο Β, αντιλαμβανόμενος το λάθος του, στέλνει στη συνέχεια την επιστολή στη σωστή διεύθυνση.

Ερωτάται

1. Συνιστά αξιόποινη πράξη η «χρησιμοποίηση» του Β εκ μέρους του Α; (Αναφέρατε τα ζητήματα ουσιαστικού ποινικού δικαίου που τίθενται σχετικά.)

2. Αξιόποινο του Β.

Δικονομικό

Ιστορικό

Ο Α.Κ. καλείται στις 13/06/2002 από τον Πταισματοδίκη Αθηνών να απολογηθεί σε δικογραφία που έχει σχηματιστεί εναντίον του για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, που φέρεται ότι τέλεσε σε βάρος της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ Α.Ε.» στις 10/01/2002. Η σχετική δικογραφία σχηματίστηκε εναντίον του μετά την άσκηση ποινικής δίωξης, που στηρίχθηκε σε έγκληση που κατέθεσε στις 30/04/2002 ο μέτοχος της ανωτέρω Ανώνυμης Εταιρείας Β.Λ., δηλώνοντας στο κείμενο της έγκλησής του προσωπικά παράσταση πολιτικής αγωγής. Κατά την εμφάνιση του Α.Κ. ενώπιον του Πταισματοδίκη Αθηνών, αυτός ζήτησε με γραπτή αίτησή του να του χορηγηθούν με δαπάνη του αντίγραφα των εγγράφων της ανάκρισης και του κατηγορητηρίου. Ο Πταισματοδίκης του χορηγεί αντίγραφα όλων των εγγράφων της ανάκρισης εκτός από το κατηγορητήριο. Ο Α.Κ., εμφανιζόμενος μετά τη λήξη της προθεσμίας που πήρε για απολογία, αρνείται να απολογηθεί, αιτούμενος να του ανακοινωθεί εγγράφως το περιεχόμενο του εναντίον του κατηγορητηρίου και να του χορηγηθεί αντίγραφο αυτού. Ωστόσο ο Πταισματοδίκης δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια, κλείνει τη δικογραφία και την επιστρέφει στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

Μετά την άρνηση του Πταισματοδίκη να του γνωστοποιήσει το κατηγορητήριο, ο Α.Κ. απευθύνεται στον δικηγόρο Π.Ρ., που τον συμβουλεύει να αναμείνει και ότι στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να πράξει το παραμικρό. Στις 12/11/2002 επιδίδεται στον Α.Κ. κλητήριο θέσπισμα, με το οποίο παραπέμπεται απευθείας στο ακροατήριο, προκειμένου να δικαστεί για το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης.

Ερωτάται

1. Είναι δικονομικώς ορθές οι ενέργειες:

α) του Πταισματοδίκη, και ειδικότερα η μη έγγραφη γνωστοποίηση του κατηγορητηρίου και η μη χορήγηση αντιγράφου αυτού στον Α.Κ., παρά το σχετικό αίτημα που υπέβαλε ο τελευταίος,

β) του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών, που παρέπεμψε την υπόθεση απευθείας στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου;

2. Ήταν σωστή η ενημέρωση που παρείχε ο συνήγορος του Α.Κ. και σε τι δικονομικές ενέργειες μπορεί να προβεί στο παρόν στάδιο (αμέσως μετά την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος) ο κατηγορούμενος Α.Κ.;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.