Πολιτική Δικονομία ΙΙ – Φεβρουάριος 2015 (Κλιμάκιο Μ-Ω)

Θέμα Α

Ιστορικό

Ο Α άσκησε αγωγή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι Β και Γ να του καταβάλουν εις ολόκληρον το ποσό των 70.000 ευρώ από αδικοπραξία λόγω έκδοσης ακάλυπτης επιταγής. Ο Γ άσκησε προσεπίκληση κατά του Δ, με την οποία, επικαλούμενος σύμβαση για την ανάληψη της ευθύνης από την έκδοση ακάλυπτης επιταγής, ζήτησε να υποχρεωθεί ο Δ να καταβάλει το ποσό των 70.000 ευρώ στον Α. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή ως ουσία αβάσιμη και στη συνέχεια απέρριψε την προσεπίκληση, επειδή δεν ηττήθηκε ο Γ. Η απόφαση επιδίδεται από τον Γ μόνο στον Β στις 10.11.2013. Στη συνέχεια ο Α άσκησε έφεση στις 15.12.2013 μόνον κατά του Γ και ζήτησε να εξαφανιστεί η απόφαση και να γίνει δεκτή η αγωγή του. Ο Γ, φοβούμενος ότι η εναντίον του αγωγή του Α θα γίνει δεκτή, ασκεί έφεση κατά της απόφασης που απέρριψε την προσεπίκλησή του και ζητεί αυτή να γίνει δεκτή και να καταδικαστεί ο Δ να καταβάλει σε αυτόν (Γ) ό,τι υποχρεωθεί να καταβάλει ο ίδιος στον Α. Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο παρίσταται ο Α και ο Γ, ενώ δεν εμφανίζεται ο Δ. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχεται την έφεση, εξαφανίζει την απόφαση και δέχεται την αγωγή του Α κατά του Γ, ενώ απορρίπτει την προσεπίκληση του Δ ως μη νόμιμη.

Ερωτάται

1. Ορθώς η έφεση του Α απευθύνεται μόνο κατά του Γ;

2. Είναι εμπρόθεσμη η έφεση του Α;

3. Θα είχε έννομο συμφέρον και θα μπορούσε να παρέμβει πρόσθετα υπέρ του Γ στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο Β;

4. Έχει έννομο συμφέρον ο Γ να ασκήσει την έφεσή του κατά του προσεπικληθέντος απ’ αυτόν Δ;

5. Είναι ορθή η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που απέρριψε ως μη νόμιμη την προσεπίκληση του Γ, παρά το ότι δέχθηκε την αγωγή του Α κατά του Γ, και γιατί;

Θέμα Β

Ιστορικό

Ο Α ασκεί κατά της ομόρρυθμης εταιρείας Ο και του ομόρρυθμου εταίρου Ε αγωγή με αίτημα την καταδίκη τους σε απόδοση δανείου ποσού 500.000 ευρώ. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η σύμβαση δανείου είναι άκυρη ως εικονική και επικουρικά προτείνουν σε συμψηφισμό απαίτησή τους από άλλη αιτία, 300.000 ευρώ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχεται εν μέρει την αγωγή, αφού δέχθηκε την ένσταση συμψηφισμού ως βάσιμη, και κήρυξε την απόφασή του προσωρινώς εκτελεστή για το ποσό των 200.000 ευρώ. Κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου έφεση ασκεί μόνον η Ο, ισχυριζόμενη ότι σε κάθε περίπτωση η σύμβαση δανείου είναι ακυρώσιμη λόγω πλάνης. Έφεση ασκεί και ο Α, επικαλούμενος ότι η προτεινόμενη σε συμψηφισμό ανταπαίτηση των Ο και Ε έχει ήδη παραγραφεί και από παραδρομή δεν προβλήθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο ο σχετικός ισχυρισμός. Την έφεση έστρεψε μόνο κατά της Ο και ο Ε δεν κλήθηκε να παραστεί κατά τη συζήτηση της έφεσης. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχεται τον λόγο έφεσης της Ο ως παραδεκτό και βάσιμο και στη συνέχεια απορρίπτει την αγωγή. Την έφεση του Α κρίνει ως παραδεκτή, αλλά δεν εξετάζει τον λόγο αυτής ως προς την παραγραφή. Ο Α ασκεί αναίρεση κατά της αποφάσεως του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, παραπονούμενος: α) ότι το δικαστήριο εσφαλμένα δέχθηκε ως παραδεκτό τον λόγο έφεσης της Ο και β) ότι δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του περί παραγραφής. Στο μεταξύ, μετά την άσκηση της έφεσής του και πριν από την έκδοση απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, ο Α επισπεύδει αναγκαστική εκτέλεση κατά της Ο.

Ερωτάται

1. Είναι παραδεκτή η έφεση του Α; Αν όχι, ποιος λόγος αναίρεσης θεμελιώνεται;

2. Ποιος λόγος αναίρεσης στοιχειοθετείται με βάση τα σφάλματα της απόφασης που επικαλείται ο Α;

3. Είναι βάσιμοι οι λόγοι αναίρεσης του Α;

4. Με ποιον τρόπο θα μπορούσε να αμυνθεί η Ο κατά της απειλούμενης εναντίον της εκτέλεσης;

Θέμα Γ

Ιστορικό

Ο Α υπόσχεται στον Β, με προσύμφωνο που συντάχθηκε με συμβολαιογραφικό έγγραφο, να του πωλήσει έναν πίνακα ζωγραφικής και ένα γλυπτό. Επειδή ο Α αρνήθηκε τελικά να συμπράξει στην κατάρτιση της τελικής σύμβασης, ο Β ασκεί αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και ζήτησε την καταδίκη του Α σε δήλωση βουλήσεως και την παράδοση του πίνακα και του γλυπτού, υπό τον όρο καταβολής από τον Β του συμφωνηθέντος τιμήματος. Κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αγωγής, ο Α πωλεί και μεταβιβάζει την κυριότητα του πίνακα στον Γ. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση που δέχθηκε την αγωγή του Β.

Ερωτάται

1. Ποια είναι η νομική φύση της απόφασης;

2. Ήταν απαραίτητη για την απόδοση των συγκεκριμένων πραγμάτων η σώρευση ειδικού αιτήματος;

3. Θα μπορέσει ο Β να εκτελέσει κατά του Γ την απόφαση ως προς το σκέλος που αφορά τον πίνακα;

4. Αν ο Α ασκήσει αναίρεση κατά της ως άνω απόφασης και αυτή γίνει δεκτή και εξαφανιστεί αυτή και απορριφθεί η αγωγή του Β, πώς μπορεί να προστατευθεί ο Α;

5. Ποια είναι η τηρητέα διαδικασία για την εκτέλεση της απόφασης από τον Β κατά του Α;

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.