Πολιτική Δικονομία ΙΙ – Ιούνιος 2017 (Κλιμάκιο Α)

Δεν βρέθηκε η 2η σελίδα των θεμάτων· το Θέμα Β είναι ελλιπές και λείπουν τα ερωτήματά του.

Θέμα Α

Ιστορικό

Ο Α άσκησε αγωγή κατά του Β στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και ζήτησε να υποχρεωθεί αυτός να του καταβάλει το ποσό των 50.000 ευρώ ως περιουσιακή ζημία από αδικοπραξία κατά την κύρια βάση της και επικουρικώς κατά τις διατάξεις περί εντολής, καθώς και το ποσό των 30.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο συζήτησε την αγωγή ερήμην του Β και τον υποχρέωσε να καταβάλει το ποσό των 20.000 ευρώ ως αποζημίωση για την αδικοπραξία και το ποσό των 10.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, ενώ απέρριψε την επικουρική βάση της αγωγής ως μη νόμιμη. Ο Β άσκησε έφεση κατά της απόφασης και επικαλέστηκε ότι την ημέρα της δικασίμου δεν εμφανίστηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, επειδή ο πατέρας του είχε αποβιώσει πριν από 20 ημέρες, και ζήτησε να εξαφανιστεί η απόφαση και να απορριφθεί η αγωγή, αρνούμενος την ιστορική βάση της. Έφεση άσκησε και ο Α, επικαλούμενος εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων, και ζήτησε να εξαφανιστεί η απόφαση και να γίνει εν όλω δεκτή η αγωγή του ως προς την περιουσιακή ζημία. Μεταγενέστερα ο Α άσκησε εμπρόθεσμα δικόγραφο πρόσθετων λόγων έφεσης, παραπονούμενος ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η επικουρική βάση της αγωγής περί εντολής ήταν μη νόμιμη. Στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο ο Α παρέστη με δήλωση ως προς την έφεσή του εναντίον του Β, ενώ ο τελευταίος εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη συζήτηση της έφεσης του Β εναντίον του Α, καθώς και κατά τη συζήτηση της έφεσης του αντιδίκου του Α εναντίον του. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δικάζοντας την έφεση του Β, απέρριψε αυτήν, επειδή έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας για τη μη εμφάνισή του στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, περιέλαβε όμως στην απόφασή του διάταξη ότι η επικουρική βάση της αγωγής περί εντολής είναι αόριστη. Την έφεση του Α τη δέχθηκε κατ’ ουσία και εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και δέχθηκε εν όλω την αγωγή του Α ως προς την περιουσιακή ζημία του από την αδικοπραξία, ενώ απέρριψε το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων.

Ερωτάται

α) Ορθώς απερρίφθη η έφεση του Β;

β) Ορθώς περιέλαβε διάταξη για την αοριστία της επικουρικής βάσης της αγωγής περί εντολής το δευτεροβάθμιο δικαστήριο;

γ) Ορθώς παραστάθηκε με δήλωση ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Α στη συζήτηση της έφεσής του κατά του Β;

δ) Είναι ορθή η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που απέρριψε το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων του Α;

ε) Μπορούσε να ασκήσει ο Β αναίρεση απευθείας κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και με ποιες προϋποθέσεις;

Θέμα Β

Ιστορικό

Ο Α ενάγει τον Β και ζητεί την καταβολή ποσού 200.000 ευρώ τόσο λόγω παράβασης συμβατικής υποχρέωσης όσο και λόγω της αδικοπρακτικής ευθύνης του Β, και ειδικότερα λόγω πρόκλησης ζημίας από τον Β εκ προθέσεως κατά τρόπο αντίθετο στα χρηστά ήθη (ΑΚ 919). Μετά την άσκηση της αγωγής ο Α εκχωρεί την πιο πάνω απαίτησή του στον Γ. Στη συνέχεια ο Γ παρεμβαίνει στην εκκρεμή δίκη υπέρ του Α, τηρώντας τους νόμιμους τύπους. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κρίνει ότι ο Β ευθύνεται προς αποζημίωση του Α μόνον λόγω παράβασης συμβατικής υποχρέωσης και όχι κατά τις περί αδικοπραξιών διατάξεις. Ο Α επιδίδει την απόφαση στον Β στις 10-5-2016. Στις 5-6-2016 ο Β ασκεί έφεση, την οποία στρέφει κατά του Α, προβάλλοντας ως λόγο εφέσεως την εσφαλμένη εφαρμογή από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο των κανόνων περί ενδοσυμβατικής ευθύνης. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κάνει δεκτή την έφεση του Β, εξαφανίζει την εκκαλούμενη απόφαση, κρατεί και δικάζει την αγωγή του Α, κρίνει ότι δεν υφίσταται παράβαση συμβατικής υποχρέωσης από τον Β, ωστόσο καταδικάζει τον Β στην καταβολή του ποσού της αγωγής λόγω αδικοπρακτικής ευθύνης του (ΑΚ 919). Ο Γ επισπεύδει αναγκαστική εκτέλεση κατά του Β για την είσπραξη του επιδικασθέντος ποσού με την επίδοση στον τελευταίο αντιγράφου του…

Απαντήσεις

Δεν διατίθενται απαντήσεις επί του παρόντος.

Μπορείτε να στείλετε τις ενδεικτικές απαντήσεις σας, κάνοντας μία συνεισφορά.