Θέμα 1
Η νομοθετική ρύθμιση της διαφήμισης. Επισημάνετε όλες τις νομοθετικές διατάξεις που αναφέρονται στη διαφήμιση και περιγράψτε συνοπτικά το περιεχόμενο των ρυθμίσεών τους. Ποιός είναι ο δικαιολογητικός λόγος για τον οποίο ο νομοθέτης έκρινε αναγκαίο να ρυθμίσει τη διαφήμιση και ποιός είναι ο νομοθετικός σκοπός αυτών των ρυθμίσεων;
Θέμα 2
Η άμυνα του εναγόμενου σε αγωγή για προσβολή διπλώματος ευρεσιτεχνίας.
Θέμα 3
Ο Α ρωτά αν μπορεί να καταθέσει ως εμπορικό σήμα τη λεκτική ένδειξη ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΛΙΣΣΑ για ενδύματα, ενώ υπάρχει ήδη καταχωρημένο στο μητρώο ένα προγενέστερο σήμα για υποδήματα που κατατέθηκε πριν από εννιά έτη και δέκα μήνες και αποτελείται από την εικόνα μιας πράσινης μέλισσας; Τι απαντάτε;
Να απαντηθούν όλα τα θέματα.
Χρήση ασχολίαστων κωδίκων επιτρέπεται.
Ενδεικτικές Απαντήσεις
Θέμα 1
Μια ολοκληρωμένη απάντηση περιλαμβάνει περίπου τα εξής:
(α) νομοθετικές διατάξεις για τη διαφήμιση: (1) αρ. 3 ν. 146/14, (2) οι διατάξεις στο ν. 2251/94, όπως ισχύει. Θα πρέπει να αναφερθεί συνοπτικά και το περιεχόμενο της νομοθετικής ρύθμισης, δηλ. ανακριβείς δηλώσεις, παραπλανητική, αθέμιτη, συγκριτική διαφήμιση. Επίσης, το αρ. 10 (β) της ΔΣ Παρισίων που είναι διάταξη για το αθέμιτο.
(β) δικαιολογητικός λόγος: τόσο η προστασία του κοινού (καταναλωτή), όσο και η προστασία των ανταγωνιστών από αθέμιτες πρακτικές. Ακόμα, η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς. Βέβαια σε κάθε νόμο ο βασικός και πρώτιστος σκοπός είναι διαφορετικός. Π.χ. στο ν. 146/14 η προστασία των καταναλωτών επέρχεται αντανακλαστικά και στο ν. 2251/94 η προστασία των ανταγωνιστών επέρχεται αντανακλαστικά.
(γ) ενεργητική νομιμοποίηση: οι καλύτεροι φοιτητές θα αναδείξουν το ζήτημα αν οι καταναλωτές νομιμοποιούνται ενεργητικά να επικαλούνται το αρ. 3 ν. 146/14 και επίσης αν οι ανταγωνιστές νομιμοποιούνται ενεργητικά να επικαλούνται τις διατάξεις του νόμου για την προστασία του καταναλωτή. Ειδική η συγκριτική διαφήμιση είναι ρύθμιση Ενωσιακής Οδηγίας που ισχύει B2B, άρα είναι βέβαιο πως την επικαλούνται οι ανταγωνιστές.
(δ) η διαφήμιση συνδέεται στενά με την ελευθερία της έκφρασης και την ελευθερία του ανταγωνισμού, άρα όλες οι πιο πάνω ρυθμίσεις υπόκεινται σε συνταγματικό έλεγχο
Θέμα 2
Μια ολοκληρωμένη απάντηση περιλαμβάνει περίπου τα εξής:
(α) Επισήμανση των αποκλειστικών εξουσιών που παρέχει το δίπλωμα, δηλαδή τι απαγορεύεται να κάνει ένας τρίτος. Βλ. Αρ. 10 παρ. 1.
(β) Επισήμανση των εξαιρέσεων από την προστασία, ή αλλιώς των περιορισμών του δικαιώματος που απορρέει από το δίπλωμα. Βλ. Αρ. 10 παρ. 2.
(γ) Προστατεύεται η χρήση που είναι προγενέστερη της κατάθεσης της αίτησης για τη χορήγηση του διπλώματος. Δηλαδή το ζήτημα First to File ή First to Use ? Βλ. αρ. 10 παρ. 3.
(δ) Δυνατότητα του εναγόμενου να αμφισβητήσει το κύρος του διπλώματος, είτε κατ’ ένσταση, είτε με αγωγή ακυρότητας. Συνέπειες ακύρωσης του διπλώματος inter partes ή erga omnes.
(ε) Αναγκαστική άδεια χρήσης (Αρ. 13). Ο εναγόμενος μπορεί να ζητήσει αναγκαστική άδεια χρήσης, αν συντρέχουν οι όροι του αρ. 13.
(στ) Υπαιτιότητα. Ειδικά η αξίωση αποζημίωσης απαιτεί υπαοτιότητα. Βλ. Αρ. 17 παρ. 2. Ο εναγόμενος έχει την ένσταση της έλλειψης υπαιτιότητας για την απόκρουση της αξίωσης αποζημίωσης.
(ζ) Παραγραφή. Συνήθης 5 ετής της αδικοπραξίας. Προϋποθέτει γνώση. Αμφισβητείται αν το αδίκημα είναι στιγμιαίο ή διαρκές ? με κρατούσα την άποψη υπέρ του στιγμιαίου. Όπως και στον αθέμιτο ανταγωνισμό.
(η) Ένσταση της ΑΚ 281, αν συντρέχουν οι όροι της.
Θέμα 3
Σε μια ολοκληρωμένη απάντηση πρέπει να εντοπιστούν και να εξεταστούν τα εξής ζητήματα:
α. Τα απόλυτα απαράδεκτα για τον όρο ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΛΙΣΣΑ
(Να εξηγηθεί συνοπτικά την έννοια της διακριτικής ικανότητας και πότε μια ένδειξη είναι περιγραφική ή κοινότυπη. Να επισημανθουν οι βασικές αρχές (κριτήρια) με βάση τις οποίες αξιολογείται η διακριτική ικανότητα. Ιδίως την αρχή ότι η διακριτική ικανότητα αξιολογείται εν όψει των συγκεκριμένων προϊόντων και ότι δεν καταχωρούνται μόνο όσες ενδείξεις είναι άμεσα περιγραφικές. Αντίθετα, ενδείξεις που είναι μόνο έμμεσα περιγραφικές γίνονται δεκτές. Το ορθό συμπέρασμα είναι ότι η ένδειξη ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕΛΙΣΣΑ δεν είναι περιγραφική εν όψει των συγκεκριμένων προϊόντων που διακρίνει και μπορεί να καταχωρηθεί)
β. Σχετικά απαράδεκτα: Τον κίνδυνο σύγχυσης ανάμεσα στα δύο σήματα. Πρέπει να παρουσιαστεί συνοπτικά όλη τη μεθοδολογία με βάση την οποία αξιολογούμε τον κίνδυνο σύγχυσης σε 4 στάδια: (i) κύκλος καταναλωτών και βαθμός προσοχής και παρατηρητικότητας του κοινού, (ii) σύγκριση προϊόντων (κριτήρια της σύγκρισης: φύση των προϊόντων, καταναλωτικός σκοπός, κύκλος καταναλωτών) , (iii) σύγκριση ενδείξεων (οπτική ηχητική νοηματική), (iv) συμπέρασμα με βάση τη συνολική εκτίμηση όλων των παραπάνω. Πρέπει να επισημάνουμε τα βασικά κριτήρια και τις βασικές αρχές με τις οποίες εκτιμούμε τη συνδρομή του κινδύνου σύγχυσης, π.χ. ότι η σύγκριση γίνεται με βάση τα πρωτότυπα και όχι τα περιγραφικά στοιχεία των σημάτων, κλπ. Να τονιστεί ιδίως το ζήτημα της νοηματικής – εννοιολογικής ομοιότητας, γιατί εδώ ο λεκτικός όρος ταυτίζεται νοηματικά με την απεικόνιση του προγενέστερου σήματος, άρα οι εκατέρωθεν ενδείξεις μοιάζουν σε υψηλό βαθμό. Δεν ενδιαφέρει τόσο το συμπέρασμα που θα καταλήξουμε για το αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχει κίνδυνος σύγχυσης ή όχι, όσο το πώς θα αιτιολογήσουμε την κρίση μας.
γ. Σχετικά απαράδεκτα: Την προσβολή φήμης ανάμεσα στα δύο σήματα (αν υποτεθεί ότι υπάρχει φήμη)
Πρέπει να παρουσιάσουμε τη μεθοδολογία με την οποία αξιολογούμε αν υπάρχει προσβολή φήμης, δηλαδή: (α) ύπαρξη φήμης, (β) ομοιότητα, (γ) κίνδυνος σύνδεσης, (δ) αθέμιτη εκμετάλλευση ή υπόσκαψη φήμης που αναλύεται σε 3 επιμέρους περιπτώσεις (εκμετάλλευση αναγνωρισιμότητας, αποδυνάμωση διακριτικής δύναμης, υποβάθμιση με αρνητική δημοσιότητα) και (ε) ως ένσταση του εναγόμενου η συνδρομή εύλογης αιτίας.
δ. Το ζήτημα ότι σε λίγο λήγει η ισχύς του προγενέστερου σήματος στη 10ετία και μπορεί να μην ανανεωθεί. Οπότε αν δεν ανανεωθεί καταλύεται το υφιστάμενο σχετικό απαράδεκτο.
ε. Το ζήτημα ότι αν δεν έχει γίνει χρήση του προγενέστερου σήματος για 5 έτη από την καταχώριση μπορεί να ζητηθεί η έκπτωση για μη χρήση, η οποία όμως επέρχεται με την τελεσιδικία της σχετικής απόφασης.
στ. Το ζήτημα ότι ο έλεγχος για τα απόλυτα, αλλά και για τα σχετικά απαράδεκτα γίνεται αυτεπάγγελτα και έτσι ακόμα και αν δεν κάνει ανακοπή το προγενέστερο σήμα, η κρινόμενη ένδειξη μπορεί να απορριφθεί αυτεπάγγελτα.
ζ. Το ζήτημα ότι ναι μεν τα σχετικά απαράδεκτα εξετάζονται αυτεπάγγελτα, όμως, ο καταθέτης μπορεί να ζητήσει επιστολή συναίνεσης από το δικαιούχο του προγενέστερου σήματος που αντιτάσσει ο έλεγχος και έτσι να ξεπεράσει το σχετικό απαράδεκτό.
Δηλαδή η απάντηση περιλαμβάνει τα πιο βασικά απόλυτα και απαράδεκτα, τον κίνδυνο σύγχυσης, την προσβολή της φήμης, τη λήξη και την ανανέωση του σήματος, τη σημασία της χρήσης του σήματος και την έκπτωση, την αυτεπάγγελτη εξέταση των απαραδέκτων και την επιστολή συναίνεσης.