Γενικό Μέρος
1. Συστήματα εμπορικότητας, ουσιαστικά και τυπικά.
2. Ο δικηγόρος Α επιθυμεί να εισάγει στην Ελλάδα καλλυντικά του γαλλικού οίκου Β, διότι πιστεύει ότι αυτή θα είναι μια πολύ επικερδής ασχολία. Όμως, ο Α θέλει να αποκρύψει τη νέα του ασχολία ώστε να μην έχει προβλήματα με τον Δικηγορικό Σύλλογο, στον οποίο ανήκει, Έτσι, ο Α συμφωνεί με τον Γ, ο τελευταίος να εισάγει στην Ελλάδα και να πωλεί επ’ ονόματι του αλλά για λογαριασμό του Α τα καλλυντικά. Όταν ο Γ αθετεί τις οικονομικές του υποχρεώσεις έναντι του Β, ο Β ασκεί αγωγή τόσο κατά του Γ όσο και κατά του Α και καταθέτει αίτηση πτώχευσης εναντίον και των δύο. Ο Γ αντιτείνει ότι ενεργούσε για λογαριασμό του Α και, επομένως, αφενός μεν δεν οφείλει στον Β και, αφετέρου, δεν είναι έμπορος και δεν μπορεί να κηρυχθεί σε πτώχευση. Ο Α αντιτείνει ότι είναι δικηγόρος, δεν είναι έμπορος, και δεν μπορεί να κηρυχθεί σε πτώχευση. Έχουν δίκιο οι Α και Γ;
Αξιόγραφα
1. Συνέπειες της αξιογραφικής ενσωμάτωσης.
2. Ο Α βρίσκει στο δρόμο μια συναλλαγματική που έχει εκδοθεί από τον Ε σε διαταγή του Λ για 2.000 ευρώ και έχει γίνει δεκτή από τον Π. Ο Α οπισθογραφεί τη συναλλαγματική στον Β “όχι σε διαταγή του” υπογράφοντας ως Λ. Ο Β την οπισθογραφεί περαιτέρω στον Κ. Όταν ο αποδέκτης αρνείται να πληρώσει, ο Κ συντάσσει διαμαρτυρικό και στρέφεται κατά των εξ’ αναγωγής υποχρέων. Κατά ποιων απ’ αυτούς είναι η απαίτηση τους βάσιμη;