Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου – Ιανουάριος 2014 (Σειρά Α)

Θέμα Α

Ο Α, άνεργος αποφασίζει να πουλήσει το σπίτι του στο ½ της αγοραίας αξίας του, προκειμένου να βιοποριστεί. Έτσι, προσυμφωνεί με συμ/κο έγγραφο, την 1.1.2012 με τον Β, ο οποίος ψάχνει ακίνητα σε τιμή ευκαιρίας, να του πωλήσει και μεταβιβάσει το σπίτι, αξίας 100.000 €, αντί του ποσού 50.000 € μετρητοίς. Στο προσύμφωνο ορίζεται ότι το οριστικό συμβόλαιο θα υπογραφεί την 31.1.2013. Επίσης, ο Α, για να εξοικονομήσει πόρους, θυμάται ότι ο φίλος του –Γ- του οφείλει από ένα άτοκο δάνειο που του είχε δώσει προ 15ετίας ποσό 5.000.000 δρχ (€ 14.673,50) και μολονότι ο Α μέχρι σήμερα ποτέ δεν είχε οχλήσει σχετικά τον Γ αποφασίζει σήμερα να ζητήσει την επιστροφή του. Ο Γ αρνείται.

Ερωτάται :

1. είναι έγκυρο το προσύμφωνο;
2. αν ο Α απουσιάζει την 31.01.2013 στο εξωτερικό και θέλει να παράσχει πληρεξουσιότητα στον δικηγόρο Π να καταρτίσει ο τελευταίος το οριστικό συμβόλαιο στο όνομα και για λογαριασμό του Α, πως μπορεί να παρασχεθεί η πληρεξουσιότητα αυτή;
3. θα μπορούσε να αμυνθεί ο Γ κατά της αγωγής του Α για επιστροφή του δανείου; Αν είχαν περάσει 22 χρόνια από την χορήγηση του δανείου τι θα μπορούσε να αντιτάξει ο Γ;

Θέμα Β

Ο πρόεδρος (Π) του φιλανθρωπικού σωματείου Σ αναλαμβάνει, μετά από ομόφωνη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της 20.10.2010, να επενδύσει τις οικονομίες του Σ ύψους 100.000 € σε χρυσές λίρες. Έτσι ο Π απευθύνεται στο υπερσύγχρονο κατάστημα «Goldfinger Αγοραί- Πωλήσεις Χρυσού – Est. 1929» που βρίσκεται στη γειτονιά του και συζητεί με τον καταστηματάρχη Κ το ενδεχόμενο να αγοράσει το Σ, αντί του ως άνω ποσού, 400 χρυσές λίρες, δεδομένου ότι μία χρυσή λίρα της συγκεκριμένης κοπής που προτείνει ο Κ αξίζει τουλάχιστον 250 €. Επίσης ο Κ δηλώνει στον Π ότι η προμήθεια του για τη συναλλαγή αυτή ανέρχεται σε 1000 €. Με βάση τα ανωτέρω, ο Π αναλαμβάνει από τον τραπεζικό λογαριασμό του Σ 101.000 € και αγοράζει και παραλαμβάνει, την 30.11.2010, από τον Κ τις 400 χρυσές λίρες, καταβάλλοντας το τίμημα και την προμήθεια. Στις αρχές Δεκεμβρίου 2012 ο Π αποφασίζει ενόψει ανόδου της τιμής του χρυσού να ρευστοποιήσει τις χρυσές λίρες, για να χρησιμοποιήσει το ποσό για τους σκοπούς του Σ. Το ως άνω κατάστημα του Κ έχει κλείσει, ο Κ έχει συνταξιοδοτηθεί. Έτσι προσκομίζει τις λίρες στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου όμως διαπιστώνεται ότι οι συγκεκριμένες λίρες είναι ελλιποβαρείς σε χρυσό κατά 50% τουλάχιστον και ότι η αξία τους δεν υπερβαίνει τις 60.000 €. Το γεγονός αυτό «κυκλοφορεί» ταχύτατα μεταξύ των μελών του Σ και η τοπική εφημερίδα «Κήρυξ» δημοσιεύει σχετικό άρθρο του εκδότη Ε με τίτλο: «Απατεώνες ή ανίδεοι στη διοίκηση; Τι σημασία έχει; Το ταμείο του φιλανθρωπικού σωματείου μας έκανε φτερά!», και υπότιτλο: «Αντί για τους φτωχούς, το σωματείο μας υποστηρίζει τους χρυσοθήρες». Στο άρθρο στηλιτεύεται με βαρύτατες εκφράσεις η συμπεριφορά του Π (και η κατάληξη των χρημάτων του Σ)

Ερωτάται:

1. καταρτίσθηκε σύμβαση μεταξύ Σ και Κ ή μεταξύ Π και Κ;
2. έχει το Σ ή ο Π αξιώσεις κατά του Κ; Τι θα μπορούσε ενδεχομένως να αντιτάξει ο Κ;
3. έχει και τι είδους αξιώσεις ο Π ή το Σ κατά του Ε;